Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Pommiers, ook wel Castrum de Pommiers genoemd, is een middeleeuwse site in de gemeente Saint-Félix-de-Foncaude in het departement Gironde. Het Castrum werd genoemd uit de 11e eeuw in de vorm van een ambtstermijn gegeven aan de Priorij van La Réole, het Castrum werd pas getuigd in 1274, toen de familie van Pommers erkende dat het houden van dit fief van de koning van Engeland, hertog van Aquitaine. De site, georganiseerd rond een 12e eeuwse driehoekige behuizing herbouwd in de 14e eeuw, omvat een drie verdiepingen tellende poort toren, een zuid courtine met uitzicht op de rivier de Vignague, en de overblijfselen van een feodaal dorp.

In de 16e eeuw werd Pommers de zetel van een burggraaf. In 1532 vroeg Nicolas Bohier, burggraaf van Pommers, om koninklijke toestemming om een jaarbeurs op te richten. Het seigneuriële huis, verwoest in 1930, en de kapel herbouwd tussen 1877 en 1879 getuigen van latere transformaties. Een 17e eeuwse duiventoren en het Bechadehuis (1844), gebouwd op middeleeuwse ruïnes, completeren het geheel. De aangrenzende molen, herbouwd in de 14e eeuw, was afhankelijk van het kasteel en werd later verhoogd.

Het behoud van de site begon in 1947, met een eerste verzoek om registratie in de Aanvullende Inventaris, wat resulteerde in gedeeltelijke bescherming in 1987 (gebouwen, torenpoort, archeologische grond). In 1994 lanceerde de Vereniging de Sauve du Castrum de Pommers, opgericht door Jean-Luc Piva en deskundigen zoals architect Jean-Bernard Faivre, restauratiecampagnes. Deze inspanningen, ondersteund door de staat en gemeenschappen, maken het mogelijk de deuren en leefruimten te herstellen. Een uitbreiding van de bescherming werd verkregen in 1998, en de site werd uiteindelijk opgenomen in de historische monumenten op 8 juni 2007. Sindsdien hebben jeugdprojecten (1997-2001) en jaarlijkse middeleeuwse festivals de site geanimeerd.

Het Castrum illustreert de evolutie van een feodale site in de wijnbouw in de 19e eeuw, met behoud van belangrijke defensieve elementen: sloten, barbacans en lelies. De opgravingen en studies (waaronder die van Sylvie Faravel) onthulden de ruimtelijke organisatie van het middeleeuwse dorp, terwijl recente restauraties erop gericht zijn dit emblematische erfgoed van de Entre-Deux-Mers te behouden.

Externe links