Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Reynerie, gelegen in Toulouse in de regio Occitanie, werd gebouwd in de tweede helft van de achttiende eeuw voor Jacques Dubarry, die het landgoed in 1781 verwierf. Het gebouw, van klassieke baksteen stijl, onderscheidt zich door zijn L plan geflankeerd door twee vierkante torens en een interieur versierd met stucwerk. Het park, georganiseerd op twee terrassen, combineert een romantische "Engelse" tuin op het boventerras en een reguliere Franse tuin beneden, met bekkens, kanalen en een neo-Griekse nimf. Exotische soorten zoals de tulpenbomen van Virginia getuigen van de 18e-eeuwse rage voor pittoreske tuinen.

Het landgoed, oorspronkelijk agrarisch, werd omgezet in een aristocratische waanzin, typisch voor de achttiende eeuwse Toulouse woningen. Het kasteel en het park, geclassificeerd als historische monumenten in 1963, behouden opmerkelijke elementen zoals het duivenhuis (geregistreerd in 1994), oranje-boom, en een serpentine gevoed door een bron. De plaats werd in 2009 overgenomen door de stad Toulouse. Tegenwoordig is het geïntegreerd in een stedelijk landschap dat contrasteert met zijn landelijke oorsprong, met behoud van zijn historische karakter.

De indeling van het park weerspiegelt twee verschillende perioden: neoklassieke structuren (schaling, nymphae, oranjerie) dateren waarschijnlijk uit het laatste kwart van de 18e eeuw, terwijl landschapsdelen (slang, rozenmassief) uit de late 18e of vroege 19e eeuw kunnen dateren. Het kasteel, met zijn ronde woonkamer en mezzanine service rooms, illustreert de manier van leven van de Toulouse elites voor de revolutie. Ondanks de enorme verstedelijking van de wijk Reynerie in de 20e eeuw, heeft de gemeente haar bescherming verleend.

De dovecote, gebouwd in de 18e eeuw en gerestaureerd in 2000, is een zeldzame getuigenis van de nutsarchitectuur van seigneuriale landgoederen. Gebouwd van baksteen op vier pilaren, werd het gebruikt voor het fokken van duiven, symbool van sociale status. Het park, hoewel gereduceerd tot 3 hectare vandaag, behoudt sporen van zijn oorspronkelijke indeling, zoals het hahakanaal en het centrale cirkelvormige bekken. Deze elementen, gecombineerd met de aanwezigheid van beelden (gelaagde leeuwen) die de Virebent-productie oproepen, onderstrepen de invloed van de Toulouse artistieke stromingen van de achttiende en negentiende eeuw.

Externe links