Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Richelieu, nu grotendeels uitgestorven, werd gebouwd in de 17e eeuw op initiatief van Armand Jean du Plessis, kardinaal hertog van Richelieu. Gelegen in het huidige departement Indre-et-Loire belichaamt het de politieke ambitie van zijn sponsor, die een nieuwe stad combineert met een hertogdom. De kardinaal droeg het project op aan architect Jacques Lemercier, die een coherente stijl voor het kasteel en de stad innam, geïnspireerd door "ideale stad" modellen zoals Brouage of Charleville. De bouw, voltooid voor 1642, omvatte weelderige decoraties ter viering van de monarchie, waaronder een galerie gewijd aan het leven van Ulysses.

Na de dood van de kardinaal ging het kasteel over naar zijn kleine neveeu, Armand-Jean de Vignerot, en werd vervolgens in de 18e eeuw getransformeerd door de Marshal van Richelieu, met regelingen toevertrouwd aan Jacques de La Guépière en Jean-Michel Chevotet. De Franse Revolutie markeerde een tragisch keerpunt: zowel in 1792 in beslag genomen als gedemigreerd werd het kasteel leeggehaald van zijn meubels en kunstwerken, waarvan sommige verspreid waren in musea zoals het Louvre of Orléans. In 1805 werd het verkocht aan een koopman van goederen, Boutron, die begon zijn systematische sloop tot 1835, het verminderen van het gebouw in steengroeve.

In de 19e eeuw kocht bankier Michel Heine, de schoonvader van de laatste hertog van Richelieu, het landgoed in 1877 en herstelde het park en de gemeenten gedeeltelijk. Vandaag de dag blijft alleen het paviljoen van de stallen over, geclassificeerd als een historisch monument in 1930 met de ingang hemicycle en grachten. De stad Richelieu, bedacht als een samenhangend stedelijk complex, blijft intact en biedt een unieke getuigenis van de 17e eeuwse stedenbouw. Virtuele reconstructies en tentoonstellingen, zoals die in 2011, laten ons nu de pracht van het verleden van dit kasteel zien.

Het kasteel was de thuisbasis van een uitzonderlijke collectie, waaronder schilderijen van Mantegna, Poussin of Perugin, evenals oude sculpturen zoals Michelangelo's Opstandige Slaaf, vandaag in het Louvre. De interieurdecoraties, zoals de Gallery of the Battles of het kabinet van de koningin gedecoreerd met de Vier Elementen door Claude Deruet, illustreerden de fascistische en politieke symboliek van de kardinaal. Artistieke overblijfselen, zoals beelden of schoorsteenplaten, worden bewaard in verschillende musea, terwijl geschriften van La Fontaine (1663) het wonder beschrijven dat door zijn rijkdom wordt gewekt.

De architectuur van het kasteel, georganiseerd rond een hiërarchie van verdiepingen (vier niveaus voor het huis lichaam, drie voor de stallen), werd geïnspireerd door Versailles met hoekpaviljoens en een hof van eer toegankelijk door een brug. Het anticour, versierd met gesneden balustrades, leidde tot een symbolische ingang paviljoen, waar een standbeeld van Lodewijk XIII werd ingelijst door Hercules en Mars. De tuinen, met gewelfde grotten en oranjerie, voltooiden deze set, nu gedeeltelijk gereconstitueerd dankzij modellen en 3D modellen.

Het landgoed werd in 1930 als historisch monument gerund en wordt nu beheerd door de Kanselarij van de Universiteiten van Parijs, erfgenaam van de laatste hertog van Richelieu. Hedendaagse projecten, zoals een virtuele reconstructie voorgesteld in 2017, zijn bedoeld om dit erfgoed te doen herleven, terwijl de stad, bewaard gebleven in zijn oorspronkelijke route, bezoekers trekt vanwege zijn voorbeeldige stedelijke planning en de onlosmakelijke band met de geschiedenis van de kardinaal-minister.

Externe links