Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Roumégous, gelegen in dezelfde naam gehucht op de gemeente La Salvetat-Peyralès (Aveyron), stijgt op een driehoekig voorgebergte tussen de stromen van Jaoul en Vernhou, nabij de Viaur. Zijn naam occitaans, wat betekent "plaats bedekt met pekelen," is naar die van Cadoule, feodale land waar hij afhankelijk van was. De plaats, oorspronkelijk bezet door de heren van Cadolle in de 12e eeuw, zou hebben verwelkomd een eerste fort rond 1250, na het verlaten van hun oorspronkelijke kasteel, verwoest door de Engelsen rond 1360 tijdens de Honderdjarige Oorlog. Het Verdrag van Brétigny (1360), waardoor Viaur een grens vormt tussen de koninkrijken van Frankrijk en Engeland, zou de vermenigvuldiging van versterkte kastelen in de vallei verklaren.

In de 15e eeuw werd het kasteel van Roumégous waarschijnlijk herbouwd door Lardit de Bar, senechal van Rouergue genoemd in 1461 en heer van de plaats uit 1462. Toen hij stierf zonder erfgenaam, ging het landgoed over naar Antoine de Galand, vervolgens naar zijn dochter Marquèse, die in 1519 met Pierre de Chalon trouwde, uit een bastaardtak van de Graven van Bourgondië. Deze alliantie introduceerde de Chalon en Rouergue, een familie die Roumégous tot de 18e eeuw hield. Het kasteel, beschreven als een "manor house" in 1432, diende dan als een seigneuriële residentie in plaats van een bolwerk, ondanks zijn vier hoek torens en zijn strategische positie.

In de 16e eeuw behoorde het landgoed tot Antoine de Chalon, die in 1564 en 1567 eerbetoon aan koning Karel IX bracht. Zijn oudste dochter, Marie-Madeleine, trouwde in 1598 met Henri de Bourbon, markies de Malause en protestants bekeerd tot katholicisme in 1678. De seigneury bleef in deze tak van de Bourbons tot 1746, toen het werd verkocht aan Pierre du Truel, heer van Lagarde, voor 22.000 pond. De Revolutie markeerde een nieuw keerpunt: in 1794 werd het kasteel in beslag genomen en verkocht als nationaal eigendom door Jean-Pierre Blanquet, wiens nakomelingen het nog steeds bezaten.

Architecturally, Roumégous combineert defensieve elementen (rond torens, sloten) en woonelementen (ontvangstruimte van 12×7 m, schroef trap). Zonder moordenaars was het vooral een seigneuriale woning, natuurlijk beschermd door afgronden aan drie kanten. In de 19e eeuw stortten sommige bouwwerken in elkaar, waardoor vandaag de dag alleen imposante ruïnes, waaronder een ingestorte toren en een geslacht huis. De locatie, geïsoleerd en gedeeltelijk binnengevallen door vegetatie, getuigt van de feodale geschiedenis en sociale veranderingen van de Rouergue.

De mondelinge traditie roept het verzet van het kasteel op tegen de Engelsen na 1360, hoewel de geschreven bronnen deze episode niet bevestigen. De archieven vermelden echter zijn rol in feodale eerbetuigingen, zoals die van Jean Guilard in 1432 aan de Graven van Armagnac, hoewel Roumégous' exacte afhankelijkheid van Rodez County blijft besproken. Huwelijkse allianties (Chalon, Bourbon) en erfenissen illustreren de integratie van het domein in regionale adelnetwerken, tussen Rouergue, Albigois en Franche-Comté.

Externe links