Bouw van het kasteel 4e quart XVe siècle (≈ 1587)
Getest door bronnen.
11 décembre 1925
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 11 décembre 1925 (≈ 1925)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het kasteel: inschrijving bij decreet van 11 december 1925
Kerncijfers
Information non disponible - Geen naam geciteerd
Bronnen vermelden geen verwante tekens.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de Saint-Cricq is een laat middeleeuws gebouw gebouwd in de 4e kwart van de 15e eeuw, gelegen op de hoogten van Auch (Occitanie, Gers departement), 183 meter boven de zeespiegel. Het wordt gekenmerkt door een zuidelijke gevel voorafgegaan door een binnenplaats gesloten door een gekranste muur met rond pad, en een vierzijdige toren asymmetrisch verdelen van de gebouwen. Bedrijfsgebouwen worden ondersteund door behuizingen, terwijl een gecorbelde peperscap de zuidwestelijke hoek versterkt. Het kasteel, ingeschreven in de historische monumenten sinds 1925, is nu in een staat van verlating.
De architectuur van het kasteel combineert defensieve en decoratieve functies. De begane grond is voorzien van deurramen, typisch voor de late middeleeuwen, terwijl de gevels zijn versierd met cartridges, schilden, mascarons, cariatides en muurschilderingen. Deze elementen wijzen op een verlangen naar prestige, misschien gekoppeld aan een eenvoudige sponsor, hoewel zijn identiteit niet in de bronnen wordt genoemd. De huidige openbare collectieve eigendom staat in contrast met de staat van ontbinding, waarbij de nadruk wordt gelegd op de uitdagingen van het behoud van het landelijke erfgoed.
De site maakt deel uit van het historische landschap van Gers, een regio gemarkeerd door het einde van de Honderdjarige Oorlog in de 15e eeuw en een economisch herstel. De kastelen van deze periode, vaak herbouwd of verfraaid, weerspiegelen zowel een voortdurende behoefte aan zekerheid als de bevestiging van een sociale status door versiering. Saint-Cricq illustreert deze dualiteit, met zijn militaire elementen (scenery, scauguette) en gesneden decoraties, getuigen van een kunst in de transitie naar de Renaissance. Echter, geen archief specificeert het exacte gebruik (seigneuriële woonplaats, versterkte boerderij) of de historische bewoners.