Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Saint-Félix-Lauragais, genoemd in 1035 onder de naam Castella, was een pand van de plaatselijke heren, vazal's van de Burggraven van Albi en Nîmes, vervolgens van de Graven van Toulouse. Deze strategische site werd gekoppeld aan de ontwikkeling van het catharisme, en verwelkomde in 1167 de synode van Saint-Félix, een belangrijke bijeenkomst van de Katharen bisschoppen onder het voorzitterschap van paus Nicétas. De regio, getroffen door de Albigois kruistocht, wisselde meerdere malen van hand tussen Simon de Montfort en de graaf van Toulouse, Raymond VII, voordat hij tijdelijk werd toegewezen aan de koning van Frankrijk in 1242.

Na de dood van Alphonse de Poitiers in 1271, keerden de Lauragais terug naar de Franse kroon, en Saint-Félix werd de zetel van een koninklijke baai tot 1320. Het kasteel, aanvankelijk een fort, werd in de 14e eeuw omgetoverd tot een seigneuriële residentie door de familie Duèze, met name door Pierre Duèze, broer van paus Johannes XXII, die het tussen 1319 en 1322 verwierf. Arnaud Duèze, zijn zoon, begon grote werken uit 1333, het toevoegen van woonelementen zoals de toren van de bewakers en het verbouwen van de kapel. Het monument behoudt sporen van zes fasen van de bouw tussen de 13e en 14e eeuw, waarbij middeleeuwse verdedigingen en aristocratisch comfort worden gemengd.

De eerste fase van de bouw, rond 1245, omvat de kapel, een noordelijke poort en een monumentale poort, waarschijnlijk geïnitieerd door Sicard Alaman voor Raymond VII van Toulouse. De volgende fasen voegden de kerker, het noordfront, en een bakstenen gevel, voordat het kasteel werd een residentie georganiseerd rond een rechthoekige binnenplaats, geïnspireerd door 14e eeuwse stedelijke paleizen. De site bleef tot de 17e eeuw in de familie Duèze. In 1994 als historische monumenten opgenomen, weerspiegelt het de architectonische en politieke transformaties van Lauragais, tussen feodale conflicten en pontificale invloed.

Het plan van het kasteel van Saint-Félix, met zijn twee parallelle straten en zijn kasteel aan het einde van het dorp, is kenmerkend voor de gebouwen van Sicard Alaman, vergelijkbaar met die van Tournon-d-Agenais of Castelnau-de-Montmiral. Het kasteel, een gemeenschappelijk eigendom sinds de 20e eeuw, illustreert de evolutie van een middeleeuwse vesting in seigneuriale residentie, die de opeenvolgende machten weerspiegelt van de Graven van Toulouse, de Franse kroon en lokale adellijke families zoals de Duèze.

Externe links