Eerste bouw XIVe siècle (≈ 1450)
Middeleeuws kasteel met vier torens.
1762
Reconstructie van de renaissance
Reconstructie van de renaissance 1762 (≈ 1762)
Grote transformatie van het centrale lichaam.
1795
Verkoop als nationaal goed
Verkoop als nationaal goed 1795 (≈ 1795)
Verworven door Martial Bataillou.
1970
Begin van restauraties
Begin van restauraties 1970 (≈ 1970)
Werk voor bewoonbaarheid en conservering.
10 novembre 1977
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 10 novembre 1977 (≈ 1977)
Registratie van gevels en daken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van het kasteel en van de geïsoleerde toren die deel uitmaken van het voormalige kasteel (Box AO 152, 158): inschrijving bij beschikking van 10 november 1977
Kerncijfers
Martial Bataillou - Verwerver in 1795
Eigenaar na Revolution, beheerde de boerderij.
Seigneurs d'Empare - Voormalige eigenaren
Familie nobele bezitter voor eeuwen.
Oorsprong en geschiedenis
Het kasteel van Saint-Julien d'Empare, gelegen in Capdenac-Gare in Aveyron, is ontstaan in de middeleeuwen. Oorspronkelijk bestond het uit een centraal orgaan omlijst door vier rotondes, waarvan er drie vandaag nog over zijn. Deze torens behouden kenmerkende defensieve elementen (corbels, moorden), en het geheel was omgord met sloten, nu verdwenen maar met sporen blijven bestaan naar het westen. De site, wiens naam Occitan roept een beschermende roeping, strategisch gecontroleerd de passage van de Lot bij Capdenac.
In de 18e eeuw onderging het kasteel een grote transformatie: het centrale middeleeuwse lichaam en een toren werden gesloopt, vervangen door een nieuw gebouw in renaissancestijl, geflankeerd door de noordelijke en zuidelijke torens. De reconstructie van 1762 markeerde deze architectonische transitie. Tijdens de Franse Revolutie werd het in 1795 als nationaal eigendom verkocht aan Martial Bataillou, wiens familie werkte als boerderij en magnificiteit, het kasteel diende als een landbouwbijlage.
Het kasteel werd vanaf 1970 gerestaureerd als historisch monument in 1977 voor zijn gevels en daken en voor een geïsoleerde toren. Dit werk was bedoeld om het bewoonbaar te maken met behoud van de historische elementen. Middeleeuwse overblijfselen, zoals de sporen van de sloten of de vrijstaande toren vijftien meter ten noorden, getuigen nog steeds van het defensieve verleden. De aanduiding als historische monumenten onderstreept het belang van het erfgoed in de regio Occitanie.
Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en de Merimée basis, bevestigen haar strategische rol in de Middeleeuwen en residentiële in de moderne tijd. Het kasteel illustreert zo de evolutie van middeleeuwse vestingwerken tot aristocratische woningen, met behoud van sporen van zijn militaire en agrarische geschiedenis.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen