Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Saint-Martin, genoemd uit de 13e eeuw, is een middeleeuws gebouw waarvan het hoofdlichaam een vierkant massief vormt, geflankeerd door drie gecrenelleerde torens. Deze torens, aanvankelijk middeleeuws, werden verhoogd en aangepast in de 19e eeuw, terwijl een vierde toren, vergelijkbaar maar recenter, werd toegevoegd aan de oostvleugel. Het kasteel onderging een grote renovatie aan het begin van de zeventiende eeuw, gedeeltelijk transformatie van de oorspronkelijke structuur.

In de 18e eeuw werd rond het kasteel een aangelegd park aangelegd, georganiseerd volgens een centrale as die reageert op de gevels. Dit park omvat structurele elementen zoals een duivenhuis en een kippenhok, evenals een gewelfde ondergrondse tank, gebouwd in 1747. Ondersteund door twintig pilaren werd deze tank gebruikt om de tuinen water te geven. De gemeenten, gelegen nabij de ingang, werden later omgevormd tot huizen.

Het kasteel werd verwoest tijdens de Franse Revolutie en werd in 1820 opgeheven en in 1865 vergroot door een vleugel. De gevels, de daken, het park in zijn geheel, evenals de grote cisterne, werden ingeschreven in de Historische Monumenten op 14 november 2003. Deze bescherming omvat ook de structurele elementen van het landgoed, getuige de architectonische en landschapsontwikkeling.

De site, gelegen in Saint-Martin-de-Pallières in de Var (regio Provence-Alpes-Côte d Terwijl de Franse Riviera), illustreert de opeenvolgende transformaties van een middeleeuws kasteel in een aristocratische residentie, markeren de tijdperken met zijn toevoegingen en restauraties. Het park, ontworpen als een harmonieuze uitbreiding van het gebouw, weerspiegelt de esthetische en functionele principes van de achttiende en negentiende eeuw.

Externe links