Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Sainte-Anne is een middeleeuws kasteel, gelegen in de gemeente Sainte-Anne, in het departement Doubs (regio Bourgondië-Franche-Comté). Gebouwd op een rotsachtige voorgebergte op een hoogte van meer dan 300 meter, kijkt het uit over de valleien van de Arcange, Lison en Châteaurenaud Creek. De strategische ligging, beschermd door kalksteen kliffen aan drie kanten, maakte het een bijna vrijwel vrijwel vesting, versterkt door een sloot gesneden in de rots, een vierkante toren en courtings verbinden twee andere torens. Een stenen brug, voorafgegaan door een schijfvormige barbakan, gaf toegang tot de behuizing, terwijl een onuitputtelijke bron en tanks waterautonomie boden. Een geheime poterno, de Coulou Gate, bood een nooduitgang naar Migette Abbey in geval van belegering.

De geschiedenis van het kasteel begint in 1235, toen Hugues de Rans bouwde een houten huis op het voorgebergte. Een paar decennia later bouwde Johannes I van Chalon, heer in schuld aan de familie Rans, een stenen vesting om de zoutweg te beveiligen. Het kasteeldorp en zijn kerk, gescheiden van het kasteel door een sloot, verkregen hun vrijlating in 1340, gemodelleerd op die van Montmahoux (1267). Het bolwerk, meerdere keren belegerd, viel in handen van Lodewijk XI's troepen rond 1479, alvorens een rol te spelen in de Slag bij Dournon (1493). In de 16e eeuw beschreef Gilbert Cousin het als een "echt bolwerk, beroemd onder alle" en benadrukte zijn onverslaanbaar karakter.

Het Château de Sainte-Anne heeft drie prominente zetels in de 17e eeuw. In 1639 nam Bernard de Saxe-Weimar hem niet mee ondanks trucjes, verdedigd door Jean Girardot de Nozeroy. In 1668 capituleerde hij na 14 dagen onder bevel van Ferdinand de Visemal, de hertog van Luxemburg. In 1674 nam Jacques Henri de Durfort na drie dagen in beslag, wat het einde betekende van het Comtoise verzet. Lodewijk XIV beval de ontmanteling in 1676. Vandaag de dag zijn er alleen nog resten: de rotsige sloot, inkepingen suggereren houten structuren, en een cyclopeen muur van steen met bazen.

De huidige ruïnes maken het nog steeds mogelijk om de omvang van dit fort voor te stellen. De diepe sloot, in de rots gesneden, getuigt van zijn verfijnde verdedigingssysteem. De Coulou poterne, beschermd door een brandende mond, herinnert aan de ontsnappingsstrategieën bij een belegering. De site, hoewel onthuld, behoudt een historische aura, gekoppeld aan haar sleutelrol in Frans-Comtiaanse conflicten en haar dominante positie op de omliggende valleien.

Externe links