Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sansac Castle is een renaissancegebouw gebouwd in het begin van de 16e eeuw in Loches, Indre-et-Loire. Zijn naam komt van zijn sponsor, Louis Prévost de Sansac, wiens achternaam verbonden is met een heilig landgoed. De datum van 1529, gegraveerd op een buste van Francis I boven de voordeur, markeert waarschijnlijk de voltooiing van het centrale deel. Deze buste, beschouwd als een van de meest trouwe portretten van de koning, werd toegeschreven aan de werkplaats van Girolamo della Robbia, maar het origineel werd verkocht op de veiling in 1899 en zijn spoor is nu verloren.

Het kasteel, gelegen in het oosten van het centrum van Loches, aan de oevers van Indre, heeft verschillende opmerkelijke eigenaren. In de 17e eeuw behoorde het tot Madeleine Lutier, weduwe van François de Vonnes, die het aan Bonne-Catherine Luthier naliet. Na de Revolutie werd hij overgenomen door Cyprien-Joseph-Louis de Bridieu en zijn vrouw Elisabeth Mallevaud de Marigny. Hun zoon François Henri Antoine de Bridieu werd daar geboren. In 1899 werd Antoine Berthon, een Parijse ingenieur, eigenaar van het kasteel voordat het kasteel in 1914 aan de heer Jahan de Lestang werd doorgegeven.

Architectureel bestaat het kasteel uit een centraal huis op een verdieping, overdekt door een top tussen twee hoge gevels, geflankeerd door twee paviljoens zonder verdieping. Twee lage vleugels, toegevoegd in de 19e eeuw, verlengen het geheel. De toegangstrap, versierd met vier paar liesbaaien in volle hanger, eindigt met een bel. Een dubbele fries van cirkels, aanwezig op de gevel, werd gereproduceerd op de 19e eeuwse paviljoens. Het kasteel staat sinds 12 mei 1927 bekend als historische monumenten.

Onder de opmerkelijke elementen getuigt de buste van Francis I, nu vervangen door een kopie, van het historische belang van de site. Het kasteel was ook het huis van Armand-Charles-Marie de Riencourt, oorlogscommissaris en ridder van Saint-Louis, die er stierf in 1787. De uit elkaar gebouwde gemeenten vullen dit emblematische ensemble van de Touran Renaissance aan.

Externe links