Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Valençay, gelegen in Indre in de regio Centre-Val de Loire, vindt zijn oorsprong in een Gallo-Romeinse villa van de derde-vierde eeuw, vervangen door een donjon in de tiende eeuw. In de 12e eeuw werd de seigneury verenigd door de Chalon-Tonnerre, die de site veranderde in een feodaal kasteel. In 1451 werd de familie d'Estampes eigenaar van het project en nam vanaf 1520 een grote reconstructie in de renaissancestijl, met werken uit de 17e eeuw. De architect Jehan de l'Espine ontwierp de noordelijke gevel en de hoektorens, terwijl Pierre de Cortone en Jean Mosnier een bijdrage leverden aan de interieurdecoratie in het midden van de 17e eeuw.

In 1747 werd het landgoed overgedragen aan Jacques-Louis Chaumont, vervolgens aan Philippe-Charles Legendre de Villemorien, een algemene boer, die het kasteel moderniseerde door het verwijderen van renaissance elementen en het toevoegen van een zuidelijke toren. In 1803 verwierf Talleyrand Valençay op bevel van Napoleon om er een diplomatieke ontvangstplaats van te maken. Hij verwelkomde de prinsen van Spanje in ballingschap van 1808 tot 1813, een periode gekenmerkt door de ondertekening van het Verdrag van Valençay in 1813, waardoor de Spaanse kroon aan Ferdinand VII. Talleyrand, burgemeester van de stad, ontwikkelt ook workshops en een spinnerij, waardoor de lokale leefomstandigheden worden verbeterd.

Het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 2011, huizen tijdens de Tweede Wereldoorlog werken van het Louvre, waaronder de Venus de Milo en de overwinning van Samothrace. Na 1979 werd het geleid door een gezamenlijke unie met lokale overheden en particuliere actoren. Het park, geregistreerd in 1992, combineert tuinen met Franse en bosrijke ruimtes, terwijl het interieur Empire meubels en 19e-eeuwse decors behoudt. De crypte, waar Talleyrand rust sinds 1838, werd heropend voor het publiek in 2010 na restauratie.

De architectuur van het kasteel, geïnspireerd door de kastelen van de Loire, zoals Chambord, wordt gekenmerkt door zijn galerie van 80 meter, zijn pilasters met drie klassieke orden (dorische, ionische, Corinthische) en zijn neo-klassieke commons. De rotunda stallen, gebouwd voor de Spaanse prinsen, en het Italiaanse theater (1808-1811) getuigen van haar rol als een prachtige ontvangstplaats. Het landgoed, vandaag de dag teruggebracht tot 40 hectare, omvat ook een koeler, een historische moestuin en een wildpark.

Valençay markeerde het verhaal door zijn illustere gastheren, zoals de Grote Mademoiselle in 1653, die hem beschreef als een "betoverde woning," of George Sand, een bewonderaar van zijn park. De opeenvolgende verkoop van meubels en kunstvoorwerpen in de 19e en 20e eeuw heeft een deel van zijn erfgoed verspreid, maar het kasteel blijft een symbool van de Franse kunst van het leven, het combineren van diplomatieke geschiedenis, opmerkelijke architectuur en behouden landschappen.

Toekomst

Het bezoek van het kasteel maakt het mogelijk om een prachtige collectie van schilderijen, sculpturen, meubels, mix van Empire stijl en achttiende te ontdekken.
Het 53 hectare groot park, bestaande uit verschillende tuinen en een bos, nodigt u uit voor de promenade, te voet of met een elektrische kar, en u kunt een groep herten, evenals vleermuizen in een grot geclassificeerd als Natura 2000 natuurlijk erfgoed.
Het kasteel biedt een picknickplaats en een boekwinkel die dagelijks geopend en toegankelijk is zonder kaartje. Honden zijn toegestaan in het park, aangelijnd gehouden.
Kinderen zullen genieten van Napoleon's grote doolhof, speeltuin en mini-boerderij.
In de galerie van Estampes is de tentoonstelling gewijd aan landschapsarchitect Edouard André, schepper in 1906 van de Franse tuin bij de ingang van het landgoed.
Muzikale optredens en toneelstukken staan gepland van mei tot september.

Externe links