Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Veauce is een kasteel gebouwd tussen de 11e en 13e eeuw op een rotsachtige voorgebergte in Veauce, in het departement Allier (Auvergne-Rhône-Alpes). Het bestaat uit verschillende gebouwen georganiseerd rond een binnenplaats van eer, met vijf torens daterend uit de dertiende, veertiende en zestiende eeuw. De site werd grotendeels herontworpen in de 19e eeuw, met name door Baron Charles de Cadier de Veauce, die neo-middeleeuwse elementen toegevoegd met behoud van oude structuren zoals een 15e eeuwse huis of een miniatuur turnbride.

Voor het kasteel, een Benedictijner klooster bezet de plaats voor het jaar 800. Een eerste kasteel werd gebouwd rond 808 onder Karel de Grote, vervolgens herbouwd in de 11e en 13e eeuw. In de 12de eeuw werd Bourbon in 1400 een baronie onder Lodewijk II van Bourbon. Na de dood van de connétabel Karel III de Bourbon in 1527 steeg het landgoed rechtstreeks van de kroon. Verschillende adellijke families slaagden er tot de 20e eeuw, waaronder de Cadier de Veauce, die tussen 1841 en 1846 zijn restauratie ondernam.

Het kasteel is beroemd om zijn legende van de geest van Lucie, een jonge dode dienaar gevangen in de toren van de klok in de 16e eeuw. Dit verhaal, gepopulariseerd in de 20e eeuw door de eigenaar Ephraim Tagori en een show van France Inter in 1984, trekt paranormale liefhebbers. Sinds 2002 wordt het kasteel, geclassificeerd als historisch monument, bewaard door het Universum schenkingsfonds (voorheen Calligammaton), waardoor het een toegankelijke culturele site is. Opeenvolgende beschermingen (1985, 1986, 2011) bedekken de behuizing, bijgebouwen en daken.

De vijf torens van het kasteel illustreren de architectonische evolutie: de vierkante toren (XI eeuw), de horlogetoren (XIIIe, 45 m hoog), de kerker genaamd "ongeklede" (XIIIe-XIXe), de kloktoren (XIIIe, gekoppeld aan de legende van Lucie), en de toegangstoren (XVIe). De Charroux steen, een fossiel dat 23 miljoen jaar geleden door wormen werd gehuld, kenmerkt de basis van de wachttoren. In 2006, een gedeeltelijke ineenstorting van de kerker versneld de afbraak, voordat het herstel door Elisabeth Mincer in 2002.

De tuinen, het Colettes-bos in het westen en het dorp Veauce in het noordoosten vormen een gebied dat gekenmerkt wordt door zijn feodale geschiedenis en moderne transformaties. De lithogravis van Edmond Tudot (1849) en de 19e eeuwse werken getuigen van het erfgoed belang. Tegenwoordig combineert het kasteel historische behoud en openheid voor het publiek, met een toeristisch project gericht op cultuur en natuur.

Externe links