Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Verneuil is een middeleeuws kasteel gebouwd op een heuveltop met uitzicht op de stad Verneuil, in de Nièvre (Burgogne-Franche-Comté). De eerste bouw dateert uit de 14e eeuw, zoals blijkt uit een vermelding van 1309 in de Inventory of the Titles of Nevers van Michel de Marolles, waar Guyot de La Perrière, zoon van Hugues, wordt geciteerd als de eerste eigenaar voor "de huizen van de Boue en Verneuil." Het gebouw, toen aangeduid als een "sterk huis," werd door de eeuwen heen uitgebreid, vooral in de 15e eeuw met de toevoeging van hoektorens en verdedigingssystemen zoals accepteurs en boogschutters.

De huidige architectuur rust op een vierkant platform van 30 meter, omgeven door sloten vandaag gevuld. Vier torens markeren de hoeken, waaronder een 14e-eeuwse hoofdtoren, de best bewaard gebleven, uitgerust met moordenaars en een Renaissance baai versierd met ingeblikte pilasters. Het huis lichaam, verbonden met de zuidelijke torens, dateert uit de 15e eeuw, terwijl een vleugel van de 17e eeuw, twee verdiepingen en volledig verlicht door een aileron dakraam, getuige is van latere wijzigingen. In het westen, resten van de courtine en een ronde toren met een conisch dak, doorboord door boogschieten blijven. Een dovecote en een boerderij, geïntegreerd in het geheel, herinneren aan de oude binnenplaats.

De seigneurie van Verneuil veranderde meerdere keren van hand door huwelijksallianties. In 1309 was Guyot de La Perrière de eerste bekende houder. De familie hield het kasteel tot 1424 toen Alix de La Perrière, kleindochter van Hugues, hem in bruidsschat bracht naar Johannes III van La Rivière. Door opeenvolgende erfenissen, het landgoed gaat naar de families van Digoine, Fontenay, dan Babute en Bonnay. In 1662 trouwde hij met Catherine de Maumigny, wiens neef Paul het kasteel erfde. De familie van Maumigny, vervolgens Cordon na het huwelijk van Marie de Maumigny met Joseph-Marie de Cordon in 1865, bewaarde Verneuil ondanks de revolutie, en voegde in de 18e eeuw een lichaam van renaissancehuizen toe.

Het kasteel wordt sinds 12 maart 1991 gedeeltelijk als historische monumenten genoemd, die zijn gevels, daken, boerderij en dovecote bedekken. Literaire bronnen, zoals het werk van Georges Richard de Soultrait of Adolphe de Mullot de Villenaut, documenteren zijn geschiedenis in verband met de Niverese adel, terwijl zijn architectuur de defensieve en residentiële evolutie tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd weerspiegelt.

Externe links