Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Vilgénis Castle, gelegen in Massy in Île-de-France, heeft zijn oorsprong in Gallo-Romeinse tijden met een rustica villa vervangen in de 12e eeuw door een versterkte boerderij. In de 16e eeuw bouwde de familie Fourquaud een kasteel omringd door gracht, en het landgoed kwam in handen van verschillende aristocratische families, waaronder de Vignys, Sollys en Albertas, die geleidelijk uitbreidden. In 1719 veranderde Claude Glucq, een Parijse magistraat, hem in een huis ingericht met kunstwerken, waaronder schilderijen van Alexandre-François Desportes, alvorens hem in 1741 te geven aan Élisabeth-Alexandrine de Bourbon-Condé, die hem gemoderniseerde volgens de plannen van architect Nicolas Dulin.

In de 18e eeuw werd het kasteel een prestigieuze residentie van Bourbon-Condé. De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: geplunderd in 1789, werd verkocht als een nationaal goed in 1795 en omgezet in textiel spinnen. In de 19e eeuw breidde de prins Jérôme Bonaparte l'acquiert de residentie uit in Empire-stijl en bouwde het park met meren in de vorm van Napoleontische bicorne. Na een aantal veranderingen van eigenaren, waaronder schilder André Giroux, werd het kasteel in 1906 gekocht door de Amerikaanse William Ellis Corey, die het een ontvangstplaats maakte.

In de 20e eeuw kreeg het kasteel Vilgénis een militaire roeping tijdens de twee wereldoorlogen, waaronder een Duits hoofdkwartier in 1940-1941. In 1950 werd hij onteigend door de staat en werd hij een opleidingscentrum voor Air France tot 2010. Het landgoed is dan verdeeld: een deel wordt bewaard door Air France, een ander deel wordt verkocht aan Safran voor een opleidingscentrum, terwijl de stad Massy een openbare natuurruimte ontwikkelt. Het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 1977, combineert nu architectonisch erfgoed en moderne toepassingen.

De architectuur van het kasteel, herbouwd in de 19e eeuw, mengt bakstenen en slijpers onder een coating die de steen nabootst. Georganiseerd in "U," het beschikt over symmetrische gevels, frontons versierd met keizerlijke wapens en een Mansart dak. De gemeenten, gedateerd 1755 en geclassificeerd, omlijst een centrale binnenplaats met een veranda overdekte door een belfort. Het 65 hectare grote park, bedekt door de Bièvre, omvat meren, een oude koeler en een rozentuin, gedeeltelijk bewaard gebleven ondanks hedendaagse ontwikkelingen.

Na het vertrek van Air France in 2010 werd de site getransformeerd: Safran richtte daar een trainingscentrum op, terwijl Massy een natuurlijke ruimte opende van 18 hectare rond een dode arm van de Bièvre. Een geconcerteerde planningsruimte (DAC) zag ook de bouw van 1.000 wooneenheden vanaf 2018. Ondanks deze ontwikkelingen behoudt het kasteel zijn status als historisch monument, getuige de metamorfoses van een domein dat van de handen van de aristocratie aan die van de industrie en gemeenschappen werd doorgegeven.

Externe links