Eerste certificaat XVIe siècle (≈ 1650)
Castle noemde het voor het eerst.
début XVIIIe siècle
Herstel van stallen
Herstel van stallen début XVIIIe siècle (≈ 1804)
Gordijnen herbouwd in deze periode.
XVIIIe-XIXe siècles
Reconstructie van het kasteel
Reconstructie van het kasteel XVIIIe-XIXe siècles (≈ 1865)
Kasteel volledig herbouwd in deze twee eeuwen.
25 juillet 1994
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 25 juillet 1994 (≈ 1994)
Bescherming van gevels, daken en bijgebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van het kasteel (Box B 206); gevels en daken van bijgebouwen, omheiningsmuur met zijn drie monumentale poorten (Box B 207, 210); gangpad van de quinconces (cad. B 96, 204): inschrijving op bestelling van 25 juli 1994
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Het kasteel Villers-Brulin werd in de 18e en 19e eeuw volledig herbouwd. Dit monument illustreert de architectonische evolutie van aristocratische woningen in Noord-Frankrijk, met gevels en daken die kenmerkend zijn voor deze periodes. De stallen, gedateerd uit het begin van de achttiende eeuw, getuigen van het belang van afhankelijkheden in de seigneuriële domeinen van de tijd.
Het kasteel is geclassificeerd als een historisch monument sinds 1994, met een bescherming die zijn gevels, daken, evenals de bijgebouwen en de omheining muur versierd met drie monumentale poorten. De quinconcéelaan, een opmerkelijk landschapselement, is ook opgenomen in deze inscriptie. Deze details benadrukken de zorg voor de ontwikkeling van het landgoed, die het prestige van de eigenaren weerspiegelt.
Gelegen in Villers-Brûlin in het departement Pas-de-Calais (Hauts-de-France), bevindt het kasteel zich op twee verschillende adressen volgens de bronnen: 7 rue de Tinques en 60 Place du Jeu de Paume. Deze dualiteit kan worden verklaard door stedelijke ontwikkelingen of referentiefouten. De site blijft een opmerkelijk voorbeeld van het landelijke erfgoed van de regio, gekenmerkt door zijn seigneurische geschiedenis en opeenvolgende transformaties.
