Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Villette in Gluer, in de Ardennen, vindt zijn oorsprong in een middeleeuws sterk huis verwoest in 1552 tijdens de invallen van Martin van Rossum, luitenant van Charles Quint. De drie westelijke delen van de huidige gevel, geflankeerd door ronde torens, werden herbouwd in de tweede helft van de zestiende eeuw. Dit eerste gebouw in renaissancestijl had een centrale vestibule die twee grote zalen scheidde. Volgens de lokale traditie, Mazarin s.

In de 18e eeuw werd het kasteel overgenomen door Jean-François Maucomble, seigneur engrégé de Gluer en vader van de toekomstige generaal van Empire Jean-François Nicolas Joseph Maucomble. Deze laatste transformeert de woning radicaal: het voegt het noordelijke paviljoen toe aan uitsteeksel, homogeniseert de vijf-spanige hoofdgevel, bekijkt de openingen (consoles en Regency stijl venstertoetsen), en ontwikkelt een tuin. Een smeedijzeren balkon siert de noordelijke gevel, terwijl aan de achterzijde een derde toren, met een galerie en een geplaveide doorgang, wordt gebouwd. De commons in L, gedeeltelijk het sluiten van het hof van eer, omvatten een duivenvarken en een monumentale ingang.

Tijdens de revolutie beschermde de familie Maucomble Nicolas Philbert, constitutionele bisschop van Sedan, die in juni 1797 in het kasteel overleed. Op de begraafplaats van de landgoedkerk verdween zijn graf voordat hij in 1982 werd herontdekt met een marmeren plaquette met het grafschrift: "In het zicht van de wolf vluchtte hij niet en liet zijn schapen niet in de steek." Deze begrafenis, plechtig berispt, getuigt van de rol van het kasteel als toevluchtsoord tijdens religieuze vervolging.

In de 19e eeuw kwam het landgoed in handen van de Kistemanns, wolhandelaren in Sedan, die nieuwe veranderingen aanbrachten: een aangepaste achtergevel, de toevoeging van een wintertuin en een doorgang, en de creatie van een bassin ter vervanging van een ontbrekende vleugel van gewone mensen. Na een gedeeltelijke verlating na de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel, dat in 1996 als historisch monument werd genoemd, gerestaureerd. Vandaag de dag is het particulier eigendom en biedt verhuur kamers voor evenementen en een pension, terwijl het behoud van de landelijke omgeving aan de Maas rivier.

De architectuur van het kasteel combineert zo defensieve elementen geërfd uit de 16e eeuw (rond torens, middeleeuwse kelders) met meer verfijnde decoraties van de 18e en 19e eeuw (gesmede ijzeren balkon, Regency sculpturen). Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en religieuze omwentelingen in de regio, van de oorlogen van Karel Quint tot de Revolutie, door zijn rol als seigneuriële residentie en vervolgens burgerlijk.

Externe links