Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de buren, gelegen in Saint-Hilarion in de Yvelines, werd gebouwd tussen 1903 en 1906 door architect René Sergeant voor Graaf Edmond de Fels, diplomaat en echtgenoot van de erfgenaam Jeanne Lebaudy. Dit rijke gebouw, geïnspireerd door de werken van Angel-Jacques Gabriel, vervangt een 14e eeuws herenhuis gerenoveerd in de 18e eeuw door de markies de Crosmare. Uitgerust met moderne technologieën (centrale verwarming, lift), belichaamt het een architectonisch ideaal van de "Louis XVII stijl," met een combinatie van luxe en comfort.

Het park en de tuinen, ontworpen tussen 1903 en 1929 door Achille Duchêne, beslaat 1100 hectare en omvat klassieke en moderne sculpturen. Het kasteel, gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument in 1983, symboliseert een van de laatste grote Franse aristocratische gebouwen voor de Eerste Wereldoorlog. Zijn verhaal bevatte een controversiële episode in 1944, toen Marshal Pétain onder Duitse bewaking stond.

Het landgoed is ook gebruikt als decor voor vele films en series, met name om de Elysée of luxe woningen vertegenwoordigen. De architectuur en lay-out maken het een uitzonderlijke getuigenis van eclectisme en de fascist van het Edwardiaanse tijdperk in Frankrijk.

In 1779 werd een middeleeuws herenhuis herbouwd door Ange-Jacques Gabriel voor de markies van Crosmare, gouverneur van de stallen van Lodewijk XV. De graaf van Fels, gefascineerd door Gabriel, vroeg René Sergeant om inspiratie te putten uit zijn plannen om een nog ambitieuzer huis te creëren, waarbij klassieke elegantie en technische innovaties werden gecombineerd.

Titanische werken (460 000 m3 ontheemd land, afwijkende spoorlijn) werden gefinancierd door het fortuin van Lebaudy, een suikerfamilie. Het kasteel, met zijn 47 kamers en hightech apparatuur voor de periode, werd een modern aristocratisch residentiemodel, vaak vergeleken met de kastelen van Artigny en Trévarez.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd daar Marshal Pétain in mei 1944 gehuisvest door de Duitse autoriteiten, die vreesden voor zijn veiligheid in Vichy. Dit verblijf, gekenmerkt door politieke bijeenkomsten en symbolische bewegingen (Rouen, Versailles), weerspiegelt de spanningen van de bezetting. Na de oorlog werd het kasteel een iconische bioscooplocatie met films als Vatel (2000) en Hunger Games (2015).

Externe links