Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château des Condé, ook bekend als het Château de Vallery, is een symbool monument van de Franse renaissance gelegen in de Yonne, Bourgondië-Franche-Comté. Gebouwd vanaf 1548 op de overblijfselen van een middeleeuwse vesting van de 12e en 13e eeuw, werd het bevolen door Jacques d'Albon, Marshal van St Andrew, favoriet van Henri II. De architect Pierre Lescot, bekend om zijn werk aan het Louvre, ontwierp een paleis dat witte steen en baksteen combineert, geïnspireerd door oude modellen. De werken, onderbroken door de dood van de Marshal in 1562, lieten het kasteel onvoltooid, met slechts twee bouwlichamen en een hoekpaviljoen gerealiseerd.

Het landgoed werd in 1564 overgedragen aan de familie van Condé. In de zeventiende eeuw werd een marmeren mausoleum opgericht in de parochiekerk door Gilles Guérin. Het kasteel onderging grote veranderingen in de 18e en 19e eeuw: sloop van de zuidelijke vleugel in 1682, gevaarlijke wijzigingen in de 19e eeuw door opeenvolgende eigenaren, waaronder de familie Sade. Een historisch monument in 2001 omwille van zijn overblijfselen (verstevigde behuizing, torens, sloten) en zijn 16e eeuwse renaissancetuin, de site behoudt ook agrarische bijgebouwen en een gesloten park beplant met wijnstokken.

De tuinen, ontworpen door Pierre Lescot voor de Marshal van Sint Andreas, werden georganiseerd op zestien pleinen rond een rechthoekig bekken, een zeldzaam voorbeeld van een renaissancetuin. De booggalerij, nu uitgestorven, verbond twee paviljoens. Het kasteel, verlaten in de 20e eeuw, wordt sinds 1989 gebruikt voor particuliere recepties. De architectuur, vergeleken met die van het Louvre door Jacques Androuet du Cerceau, combineert klassieke elegantie en middeleeuwse erfgoed, met stenen en bakstenen gevels versierd met polychroom marmer.

De geschiedenis van het kasteel wordt gekenmerkt door illustere figuren: de Marshal van Sint Andrew, dicht bij Hendrik II, die daar een groot feest organiseerde; Louis de Bourbon, prins van Condé, die het tot een familie necropolis maakte; en Renée-Pélagie de Montreuil, echtgenote van de markies de Sade, die er woonde. De overblijfselen van de dertiende eeuw, zoals ronde torens en courtines, getuigen van het defensieve verleden, terwijl latere veranderingen de evolutie tot aristocratisch verblijf weerspiegelen.

De classificatie van tuinen en boomgaarden in 1946, gevolgd door die van het kasteel in 2001, onderstreept zijn erfgoed belang. Ondanks de schade behoudt de site enkele opmerkelijke elementen: de gesneden stenen veranda, het hoekpaviljoen en de middeleeuwse sloten. De gebruikte materialen zijn steen, baksteen, marmer en de interieurdecoraties (geschilderde plafonds) doen denken aan het verleden. Tegenwoordig belichaamt het Château des Condé zowel het militaire erfgoed van de Middeleeuwen als het esthetische ideaal van de Renaissance.

Externe links