Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Vieux-Château des Essarts, lokaal bekend als het Vieux-Château, is een gebouw in ruïnes in de stad Essarts, in het departement Vendée, in de regio Pays-de-la-Loire. Het bestaat uit de overblijfselen van een feodaal kasteel gebouwd uit de 12e en 13e eeuw, aangevuld door een renaissancehuis in de 16e eeuw. Deze ruïnes, onderscheiden van het "nieuwe kasteel" gebouwd in de nabijgelegen 19e eeuw, getuigen van een voortdurende bezetting van een kasteelmot naar een Romeinse offermotte (IXe XI eeuwen). De vijfhoekige omheining, geflankeerd door vierkante torens zoals de Sarrazine toren (donjon), en de entree kastanjes, waarvan een bestaat uit twee paardenijzeren torens, illustreren zijn middeleeuwse verdedigingsarchitectuur.

De site behoorde tot verschillende adellijke families, waaronder Aspremont, Chabot, Vivonne, La Rochefoucauld, Lespinay en Rougé. Het is sinds 1962 geclassificeerd als historisch monument voor zijn ruïnes en sinds 1971 voor het portaal van de voormalige Romaanse kerk van Essarts, geïntegreerd in het park. Deze laatste, ontworpen door de broers Bühler op 25 hectare, completeert het geheel. In 2002 richtte burggraaf Jacques de Rougé de Vereniging Les Amis du Vieux-Château des Essarts op om de site en haar geschiedenis te verbeteren.

Architectonische transformaties, zoals de toevoeging van mâchicoulis en steigers in de 14e 15e eeuw, weerspiegelen de evolutie van defensieve behoeften. Het middeleeuwse kasteel, met zijn twee ophaalbruggen (charter en voetganger) en zijn seigneuriale huis, ondersteund door de behuizing, toont een ruimtelijke organisatie typisch voor de vestingen van de periode. De gebogen vorm van de behuizing naar het noordwesten herinnert aan de locatie van de oude castrale heuvel, nu uitgestorven.

Externe links