Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château des Huguenots, gelegen in het gehucht Beuvreuil in Dampierre-en-Bray (Seine-Maritime), dateert uit de dertiende en veertiende eeuw. Zijn naam komt van Huguenot seigneuriële families die hem bezetten. Gerangschikt Historisch Monument in opdracht van 2 mei 1921, het is vandaag een privé-eigendom ontoegankelijk voor het publiek. Dit kasteel illustreert de middeleeuwse verdedigingsarchitectuur in het land Bray, een natuurlijke regio te paard op de Seine-Maritime en de Oise.

Dampierre-en-Bray, genoemd "Terrace domni Petri" (Terre de Saint Pierre) in oude teksten, was gestructureerd rond de parochies Dampierre en Beuvreuil. In de middeleeuwen werd het gebied verdeeld tussen de seigneuries van Dampierre, Rambures en Marigny. Het kasteel van Beuvreuil, verbonden aan de seigneury van Marigny, werd door opeenvolgende allianties overgedragen aan de families Le Portier, d'Auxi, en vervolgens Rambures. Enguerran III de Marigny, penningmeester van Philip de Bel, werd opgehangen in 1315, wat een keerpunt in de lokale geschiedenis markeerde.

De seigneury van Dampierre kwam vervolgens in handen van de Rambures en werd verkocht aan Nicolas Bénard in de 15e eeuw. Het Fief de Marigny werd door strategische huwelijken doorgegeven aan de families van Fécamp, Gamaches en Roncherolles. Deze allianties weerspiegelen de feodale dynamiek in Normandië, waar landen en kastelen van hand veranderden volgens lijnen en conflicten, zoals de Slag bij Azincourt (1415), waar verschillende lokale heren de dood vonden.

Het land Bray, een agrarische en bocager regio, was een strategisch kruispunt tussen Picardië en Normandië. Kastelen zoals de Hugenoten dienden zowel als seigneuriële residenties als als controleposten op commerciële wegen, zoals de D16 en de D84 die nog steeds Dampierre-en-Bray oversteken. De Epte, een historische grensrivier tussen Normandië en Île-de-France, heeft het geopolitieke belang van het gebied versterkt.

In de 20e eeuw werd het kasteel bewaard vanwege zijn architecturale erfgoed, hoewel de toegang beperkt blijft. Zijn rangschikking in 1921 onderstreept zijn historische waarde, gekoppeld aan religieuze conflicten (vandaar zijn naam) en feodale transformaties. De nabijgelegen kerken, zoals Saint-Pierre de Beuvreuil (XI.

Externe links