Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de Ha, ook wel fort van de Ha genoemd, werd gebouwd in Bordeaux in opdracht van koning Karel VII na de overname van de stad aan de Engelsen in 1453, ter afsluiting van de Honderdjarige Oorlog. De bouw werd ontworpen als verdedigingsfort "om de Bordelais onder controle te houden" en begon in 1456 onder toezicht van architecten als Jean des Vignes of potentieel Mathieu de Fortune. De gebroeders van het Bureau, Jean en Gaspard, hielden de werken in de gaten, terwijl de stad, gestraft voor de bijeenkomst met de Engelsen, het gebouw financierde. Het fort werd al snel een symbool van koninklijk gezag, beschutting garnizoen en hertog Karel de Valois van Guyenne, die er in 1472 stierf.

In de 16e eeuw speelde het Hâ-kasteel een sleutelrol tijdens de godsdienstoorlogen en politieke onrust. In 1572 diende hij als toevluchtsoord voor protestanten na de Saint Barthélemy en in 1593 werd hij door de Marshal van Matignon meegenomen om een alliantie tussen de Liga en Spanje te voorkomen. Henry IV, bang voor zijn gebruik door de Ligueurs, beval zijn sloop in 1604 voordat hij terugkeerde naar zijn beslissing. Onder Lodewijk XIV stelde Vauban daar in 1680, maar het terrein verloor geleidelijk zijn militaire rol. In de 18e eeuw werd het gedeeltelijk omgetoverd tot een burgerlijke gevangenis, zelfs als hij keizer Joseph II verwelkomde in 1777.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt voor het fort van Ha, omgezet in een staatsgevangenis onder de Terror. Figuren als burgemeester François-Armand de Saige of advocaat Pierre Bernadau werden daar voor hun executie gevangengezet. De journalist Romain Duperier de Larsan schreef The Revolutionary Verroux tijdens zijn detentie. In de 19e eeuw verwoestte architect Joseph-Adolphe Thiac, wiens vader daar gevangen zat, een groot deel van het fort in 1835 om het gerechtsgebouw en een moderne gevangenis te bouwen, met behoud van alleen de torens van de Minimes en de Engelsen. Deze laatste, ingedeeld in 1965, werden opgenomen in de Nationale School van Justitie die in 1972 werd geopend.

In de 20e eeuw werd het fort van de Ha een plaats van kapitaalexecuties (tot 1960) en een politieke gevangenis onder de Duitse bezetting, die resistent was als Andrée De Jongh of persoonlijkheden zoals Edward Daladier. Na 1945 zal het nog steeds beroemde gevangenen huisvesten, waaronder Marie Besnard, vóór de sluiting in 1967. Vandaag de dag, de site, gerenoveerd door architect Richard Rogers in 1998, combineert middeleeuwse erfgoed met moderne gerechtelijke instellingen, terwijl plaques herdenken de slachtoffers van het verzet en de Shoah.

Externe links