Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Haut-Koenigsburg, gelegen in Orschwiller in de Bas-Rhin, is een Elzas kasteel waarvan de oorsprong dateert uit de 12e eeuw. Het is illegaal gebouwd door Frédéric de Borgne op land dat behoort tot de abdij van Lièpvre en wordt voor het eerst genoemd in 1147 als een strategisch punt dat de weg van de Elzas beheerst. De naam Königsburg (het kasteel van de koning) verscheen al in 1157, als gevolg van de verbinding met de Hohenstaufen, de keizerlijke dynastie van het Heilige Roomse Rijk.

In de 15e eeuw werd het kasteel, toen in handen van de Sires van Rathsamhausen en de Hohensteins, omgevormd tot een hol van roversridders. In 1462 veroverde een coalitie van Elzassteden (Colmar, Straatsburg, Bazel) hem en verbrandde hem na een belegering. De ruïnes werden vervolgens versterkt door de Thierstein familie, die bastions en artillerie torens toegevoegd aangepast aan de militaire vooruitgang van de tijd. In 1517 kwam het kasteel onder controle van Maximiliaan I van Habsburg, maar de afwezigheid van onderhoud maakte het mogelijk te verslechteren.

Tijdens de Dertigjarige Oorlog (1633) belegerden de Zweden en vernietigden de reeds geruïneerde Opper Koenigsburg. Het terrein werd verlaten tot de 19e eeuw, toen Eugène Viollet-le-Duc consolidatiewerken voorstelde in 1856. In 1862 werd het monument door Seletat gekocht en in 1899 aan de Duitse keizer Willem II aangeboden. Deze laatste ondernam een controversiële restauratie (1901/1908) onder leiding van architect Bodo Ebhardt, gericht op het reconstrueren van het kasteel als het was rond 1500, mengen archeologische strengheid en romantische visie van de Middeleeuwen.

Het kasteel, dat in 1908 werd ingehuldigd als symbool van de Duitser, werd in 1919 na de Eerste Wereldoorlog een Frans nationaal paleis. Het interieur, ingericht door de schilder Léo Schnug, combineert historische elementen en gestileerde reconstructies, zoals de Kaiser kamer ingericht met een keizerlijke adelaar en valuta. In 2007 werd het pand overgedragen aan het departement Bas-Rhin, dat verantwoordelijk is voor het beheer en de instandhouding ervan. Vandaag trekt de site jaarlijks bijna 550 000 bezoekers, terwijl het een getuigenis blijft van het erfgoed en de politieke belangen van de Elzas.

Het kasteel onderscheidt zich door zijn defensieve architectuur aangepast aan zijn rotsachtige spoor, met onregelmatige muren, een verbeterde kerker, en ruimtes zoals de Lorrain kapel of het grote bastion. De polemieken rondom het herstel, tussen historische trouw en artistieke interpretatie, weerspiegelen de debatten van het begin van de twintigste eeuw over het behoud van monumenten. Ondanks de kritiek wordt de wederopbouw van Ebhardt nu beschouwd als een van de meest geloofwaardige van zijn tijd, waarbij archeologische documentatie en educatieve zorg worden gecombineerd.

Toekomst

Op de toeristische site van de Elzas wordt het het hele jaar door bezocht.

Externe links