Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Meux, gelegen in de gemeente Picardie (hedendaags Hauts-de-France), is een gebouw uit het 2e kwart van de 17e eeuw, gerenoveerd in de 18e en 19e eeuw. Het vervangt een oud 12e eeuwse feodale kasteel, verwoest in de 15e eeuw door de orde van Karel VII na de verovering door de Engelsen en Bourguignons. Het huidige gebouw, 32 meter lang, onderscheidt zich door zijn gevels in roze stenen en witte stenen, typisch voor de klassieke architectuur, evenals door zijn blauwe leisteen dak rustend op een opmerkelijke structuur aan de bovenkant.

De bouw van het huidige kasteel werd gelanceerd door Jean de Rouville, heer van de Meux, en voltooid in 1637 door zijn zoon. De architecten zijn François Mansart en Sébastien Bruand. Het monument kwam in handen van meerdere eigenaren, waaronder Louis Marie de Rouville (1708), Graaf de la Mothe-Haudancourt (1720) en Jacques-François de Maleissye (1738). In de 19e eeuw was het eigendom van families als de Poulain de la Bigne (1875) of de Desrotours Fanneau de la Touche (1890), voordat het in 1976 werd overgenomen door Jacques Darmon, huidige eigenaar.

Binnen is georganiseerd rond een centrale hal het verdelen van de ontvangstruimtes aan de linkerkant en de dienstruimten aan de rechterkant. Het meest opvallende architectonische element is een gewelfde trap in stenen en stenen, bestaande uit twee rechte vluchten verbonden door rechthoekige lagers, ingeschreven in de inventaris van historische monumenten. Het park, oorspronkelijk ontworpen in het Frans met een breed scala van lanen, werd omgezet in een vrijere ruimte in de 19e eeuw, nu de thuisbasis van een tweehonderdjarige Virginia tulpenboom, gerangschikt onder de mooiste bomen in de Oise.

De bijgebouwen omvatten een oranje kapel (35 m2) genoemd al 1757, 18e eeuwse gemeenten, en een 19e eeuwse schuur (25 m lang). Het huis van de tuinman, dat in 1747 werd bevestigd, werd in 1976 vernield. Het kasteel en de beschermde elementen (gevels, dak, poort, trap) werden op 17 mei 1977 als historische monumenten vermeld, die hun erfgoedwaarde erkennen.

Historische bronnen suggereren een mogelijke toewijzing van het park aan Le Nôtre in het begin van de 19e eeuw, hoewel deze veronderstelling onbevestigd blijft. Het kasteel illustreert de evolutie van de architectonische en landschapssmaak, van het strenge classicisme van de zeventiende eeuw tot een meer vrije romantiek in de negentiende eeuw, met behoud van sporen van zijn feodale en seigneuriële verleden.

Externe links