Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Plessis, gelegen in Casson in Loire-Atlantique (Pays de la Loire), vervangt een oud kasteel genoemd in 1260 als seigneury. De reconstructie begon in 1753 onder leiding van de Franse architect Jean-Baptiste Ceineray, voor Martin Boux de Casson, adviseur van het parlement van Bretagne. Het centrale korps en het linkerpaviljoen werden eerst opgericht, terwijl het rechterpaviljoen werd voltooid in 1805, na de revolutie. Het landgoed, privé en gesloten voor het publiek, heeft sinds 1989 beschermde elementen behouden: gevels, Empire lounge, trap van eer en tuin besteld met zijn stenen leeuwen.

Het kasteelpark herbergt een 19e eeuws monument bestaande uit een vijver, een grot en een obelisk van roze zandsteen, opgericht door Jacques-Olivier Urvoy de Saint-Bedan ter ere van zijn vrouw. Deze mecenas, burgemeester van Casson en hulpsheriff, markeerde de regio met zijn geschenken (asiel Sainte-Anne, kerk van Casson) en zijn kunstcollectie, nu zichtbaar in het museum van Nantes. De kasteelkapel, gezegend in 1760, werd vernietigd tijdens de revolutie. Het landgoed ging van de Boux de Casson over naar de Urvoy de Saint-Bedan, vervolgens door huwelijk met de familie Bouillé, huidige eigenaar.

Onder de historische figuren met betrekking tot de site, François Dollier de Casson (1636 Zijn architecturale erfgoed (plannen in checker) ging vooraf aan dat van Philadelphia. Het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 1989, illustreert dus de evolutie van een middeleeuwse seigneurie als een aristocratische residentie, waarbij lokale geschiedenis en internationale invloed worden vermengd.

De beschermde elementen omvatten het smeedijzeren trappenhuis, de Empire Lounge en zijn inrichting, evenals de veranda met zijn eretrap. De tuin, opgebouwd rond een groen halfrond, verwelkomt twee stenen leeuwen bij de ingang. Hoewel het landgoed ontoegankelijk is zonder toestemming, maken zijn architectuur en geschiedenis het een belangrijk bewijs van het erfgoed van Niger.

Externe links