Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Schlossberg is een 13e-eeuws kasteel, nu in ruïnes, gelegen in de gemeente Kaysersberg in de Bovenrijn. Gebouwd rond 1210-1220 door Frederik II van Hohenstaufen, werd het gebruikt om een strategische passage naar Lotharingen te controleren. Zijn ronde kerker, een van de eerste in zijn soort in de Rijnvallei, en driehoekige behuizing weerspiegelen een innovatief defensief ontwerp voor die tijd. De site werd in 1227 overgenomen van de Horbourg en Ribeaupierre sires, vervolgens gemoderniseerd in de 15e eeuw om zich aan te passen aan vuurwapens.

De omheining, gebouwd in het eerste derde van de 13e eeuw, verbond het kasteel met het versterkte systeem van de stad. De 4,42 m dikke kerker werd ontworpen voor zowel passieve als actieve verdediging, terwijl de belangrijkste huizen werden versierd met oostelijke courtine. Na een brand werd de behuizing in de 14e eeuw met 4 m verhoogd. Het kasteel, verlaten aan het einde van de zestiende eeuw, werd verkocht als nationaal eigendom in 1796 en gedeeltelijk omgezet in een wijngaard.

Het kasteel werd in 1841 geregisseerd als historisch monument voor zijn ruïnes en werd in 1999 gerestaureerd door vrijwilligers. Zijn overblijfselen, inclusief kanonnen en een overdekte ronde weg, getuigen van zijn militaire evolutie. De omheining van het kasteel aan de stad werd ingeschreven in 1995. Vandaag de dag een gemeenschappelijk pand, de site biedt een panorama van Kaysersberg en zijn keizerlijke geschiedenis.

Het kasteel speelde een sleutelrol in de Duitse keizerlijke strategie, waardoor de Transvosgische passages werden vergrendeld. De architectuur, met een kerker verpakt in een snavelige courtine, maakte een continue circulatie van verdedigers mogelijk. Archeologische opgravingen bevestigden haar geleidelijke stopzetting na de 16e eeuw, gekenmerkt door agrarische transformaties (vignes) in de 18e eeuw.

De gebruikte materialen, zoals lokaal graniet en grauwacke, evenals de zandsteen ambers, illustreren de beschikbare middelen in de middeleeuwse Elzas. Het terrein, op 295 m boven de zeespiegel, domineert de 50 m stad, benadrukt het tactische belang. De slots en merlons, gedeeltelijk teruggekeerd, herinneren aan de opeenvolgende defensieve aanpassingen, vooral in het gezicht van de opkomende artillerie.

Externe links