Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Tauzia Kasteel, gelegen in Maignaut-Tauzia in Gers, is een emblematisch gebouw van het type "gascon," gebouwd in het begin van de dertiende eeuw. De naam komt van Tauzin, die de zwarte eik aanduidt, en onderscheidt zich van andere homonieme kastelen, zoals die van Gradignan in Gironde. Hoewel het voor het eerst genoemd werd in 1362, onder het bezit van Menaud de Barbazan, dateren de lokale heren uit de twaalfde eeuw, die het hun versterkte woonplaats maakten.

In 1479 gaf de familie van Barbazan het kasteel, zijn landerijen en bijgebouwen af aan Jean de Marestang, de jongste zoon van de burggraaf van Cogotois, die het begin markeerde van een lang familiebezit. Bijna twee eeuwen lang volgden meer dan tien generaties Marestang elkaar, waaronder Johannes II, die het gebouw in de 16e eeuw moderniseerde: hij verving de aartsères met vensterramen en voegde een ronde trap toe aan de zuidwestelijke gevel, die de invloed van de Italiaanse oorlogen weerspiegelt.

Een arbitrage in 1595 verdeelde de seigneury: Savaric de Marestang erfde de "kleine Tauzia," die hij bij zijn dood in 1636 overliet aan Guillaume de Boyer, zwager van Jean de Marestang. In 1640 verkocht Guillaume de Marestang het kasteel aan Hector de Gelas, markies de Leberon, die hem na vijf jaar verliet. Het kasteel raakte beschadigd tijdens de Fronde, ondanks een poging om in 1665 door Joseph Savarin van Marestang te verwerven, verhinderd door de omvang van de noodzakelijke werken. Het ging vervolgens in handen van de familie van La Forcade du Pin tot de 19e eeuw.

Het kasteel werd een historisch monument in 1932 (nu ontmanteld) en wordt gekenmerkt door een rechthoekig lichaam, geflankeerd door twee torens, waaronder een plein dat de ingang beschermt. Binnen, gedeeld door een gespleten muur in de 16e eeuw, verloor zijn trap in de 19e eeuw. De ruïnes, prive en niet-bezoekbaar, getuigen van de architectonische evolutie, tussen middeleeuwse verdediging en Renaissance aanpassingen, voordat de progressieve achteruitgang.

De zuidelijke gevel, doorboord door dorpels rond 1500, illustreert deze stilistische overgang. Een zichtbare breuk markeert de locatie van de oude trap, vernietigd na het verlaten van de site. Vandaag de dag, eigendom van Jean Immer, een gepensioneerde boer, blijft het kasteel een belangrijk overblijfsel van het gascon erfgoed, bestudeerd door historici als Philippe Lauzun of Jacques Gardelles, die de nadruk leggen op zijn rol in de lokale geschiedenis en zijn architectuur representatief voor de kastelen van de regio.

Externe links