Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Maillebois, gelegen in de Thymerais in Eure-et-Loir, vindt zijn oorsprong in de Middeleeuwen als een fort dat de doorgang tussen Île-de-France en Normandië beheerst. Het werd in 1425 door de Engelsen afgevuurd en werd op zijn middeleeuwse fundamenten herbouwd door de familie van O in de 15e en 16e eeuw. John d Het kasteel kwam vervolgens in handen van Nicolas Harlay de Sancy, vervolgens de Camus de Jambville, die het landgoed in 1621 als markiesat oprichtte.

In de 17e eeuw verwierf Nicolas Desmarets, Colberts neef en financieel hoofd, Maillebois en breidde zich aanzienlijk uit. Het beweegt een hele buitenwijk van Blévy om het park uit te breiden, met rivieren en stralende steegjes. Zijn zoon, de Marshal van Maillebois, sloot het park en verfraaide het kasteel verder. Tijdens de Revolutie werd het landgoed een nationaal bezit: gevorderd, geïnventariseerd, vervolgens verkocht in 1798 aan François-Marie-Simon Pâris de Mainvilliers, die de aankoop niet kon voltooien. De hertogin van Fitz-James, die in 1801 uit ballingschap terugkeerde, kocht het kasteel voordat het in 1807 werd verkocht.

In de 19e eeuw heeft de burggraaf Charles-François Tardieu de Maleissye, royalistische en voormalige emigrant, het kasteel gedeeltelijk hersteld door twee oude torens te slopen en de gevels te verenigen. Hij verliet het landgoed aan zijn zoon in 1848. In 1880 verwierf Lionel-Henri Latham, erfgenaam van een dynastie van protestantse handelaren, verwierf Maillebois en moderniseerde de stallen (1882), met behulp van lokale materialen (silex, polychrome bakstenen, marmer). Zijn kleinzoon, Lionel Armand-Delille, woont nog steeds in het kasteel in de 20e eeuw. Het park, communes en stallen, geclassificeerd als historische monumenten tussen 1941 en 2000, getuigen van deze turbulente geschiedenis.

De architectuur van het kasteel combineert middeleeuwse, Renaissance en klassieke stijlen. De zuidelijke gevel, versierd met geometrische patronen in gelakte bakstenen, contrasteert met de soberheid van de noordelijke gevel. De gemeenten, gebouwd door Desmarets, omlijsten een voorhof waar sporen blijven van duiven en afhankelijkheden van herkomst. Het park, ontworpen in de 17e eeuw, behoudt zijn historische gangpaden (zoals de "voet van de gans") en zijn aangelegde elementen (rivier, koeler, haha). Binnen, Louis XV houtwerk, wandtapijten van de Perseus bruiloft (gestorven in 1984) en objecten geërfd van opeenvolgende eigenaren versierd de kamers.

Het Château de Maillebois werd ook gebruikt als decor voor culturele evenementen, zoals de tentoonstelling Art and Clochers in 2024 of de verfilming van de tentoonstelling Le Meilleur Pâtissier (M6) in 2016. Vandaag de dag blijft het landgoed eigendom van de familie Armand-Delille, afstammeling van de Latham, en gedeeltelijk bezoeken, met de nadruk op het bewaard gebleven architectonische en landschap erfgoed.

Externe links