Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het onderste kasteel van Peyrusse-le-Roc is gebouwd op een granieten naald, overblijfsel van een reliëf gevormd door erosie, met uitzicht op de vallei van de Audiernes. Deze natuurlijke plek, steil aan drie kanten, is ontworpen om een platform van 25 meter lang te vormen, beschermd door twee torens: een schild muur in het zuiden en een gorged toren open naar het noorden. De muren, gebouwd van graniet en kalksteen balgen, suggereren een lichte versterking tussen de torens, met sporen van mogelijke woningen. Archeologische analyse onthulde geen overblijfselen voor de 12e of 13e eeuw, hoewel historische gegevens suggereren een kasteel al in de 11e eeuw.

Peyrusse-le-Roc, sinds de Romeinse tijd bekend om zijn zilver-, lood- en Het wordt genoemd als 'fort gelegen op een steile plek' in 1229, waarschijnlijk gekoppeld aan graaf Raymond VII of aan een koninklijk garnizoen. Het consulaire zegel van 1243 staat al voor de twee emblematische torens. Na in 1163 door de Engelsen bezet te zijn geweest (vermeld bij gebrek aan bronnen) en door Simon de Montfort, verloor het kasteel zijn belang vanaf de 16e eeuw. In 1668 bleven alleen ruïnes over, waaronder de noordelijke toren, die als uitkijktoren werd gebruikt, beschouwd als een van de mooiste voorbeelden van de Rouergue.

Gerangschikt een historisch monument in 1995, het Lower Castle illustreert middeleeuwse militaire architectuur aangepast aan een defensieve natuurlijke site. Remnants, inclusief landrechten, zijn nu eigendom van de gemeente. Hoewel gedeeltelijk in ruïnes, de structuur biedt een zeldzame getuigenis van de vestingtechnieken van de Middeleeuwen, in een gebied gekenmerkt door feodale conflicten en mijnbouw. De studies van P. Stephant in 1998 hebben het mogelijk gemaakt zijn chronologie en evolutie te verduidelijken, zonder echter de pre-12de en 13de eeuwse staten te identificeren.

Externe links