Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Selles-sur-Cher ontstond aan het eind van de 10e eeuw, toen Thibaud I van Blois, zei de Tricheur, een houten kerker bij de Cher liet bouwen om de monniken van de abdij te beschermen tegen Norman aanvallen. Tegen het jaar 2000 schreven zijn nakomelingen, Thibaut II en Eudes II van Blois, de seigneurie toe aan twee gelovigen: Humbaud I de Tortu (Heer van Vierzon) en Geoffroy I van Donzy, de voorouders van de toekomstige eigenaren. Dit eerste gebouw werd in 1194 verwoest door Richard Lion's Heart tijdens de afwezigheid van Raoul II van Mehun, die was gegaan op een kruistocht, waardoor alleen de belangrijkste toren.

In 1212 herbouwde Robert de Courtenay-Champignelles, kleinzoon van Louis VI en lid van het Capetiaans huis van Courtenay, het kasteel met drie torens en een wachthuis. De site bleef in de familie van Courtenay tot 1288, alvorens in handen van Chalon-Auxerre-Tonnerre voor drie eeuwen, via complexe huwelijksbanden. De Husson-Tonnerres erfde de Clermont-Tonnerre tot haar verkoop in 1593 aan Charles de Goyon de Matignon en Leonore d'Orléans-Longueville. In 1604 kocht Philippe de Bethune, broer van minister Sully, het landgoed voor 93.000 pond en liet de seigneury in 1621 bouwen.

In de 17e eeuw heeft de architect Jacques II Androuet du Cerceau de noordelijke en zuidelijke paviljoens opnieuw ontworpen, de hoofdingang en interieurs van het middeleeuwse kasteel voor Philip van Bethune. Het kasteel wisselde vervolgens meerdere keren van hand: de Bret de Flacourt (intendants van de Provence en Bretagne), de Boudonnaye-Blossac, dan de markies de Bartillat in de 19e eeuw. Grote restauraties vonden plaats in 1913 onder Pierre Chauvallon, na de vernietiging van de West Gallery in 1813. In 2012 kochten Michel Guyot en Noémi Brunet het kasteel om te openen voor het publiek, voordat het werd verkocht aan Nicolas Mazzesi en Katherine Wu, die innovatieve toeristische activiteiten ontwikkelden, zoals virtual reality tours.

De architectuur van het kasteel combineert twee verschillende periodes: een middeleeuws deel in het westen (XIIIe eeuw), met een kasteel versterkt tussen twee torens, en een renaissancevleugel (vroeg XVIIe) gekenmerkt door bakstenen en stenen paviljoens. De Tour du Coq, een 13e-eeuwse vestige, domineert het forecourt begrensd door gracht. Binnen is alleen het Philippe de Béthune Paviljoen te bezoeken, onlangs gerenoveerd met reproducties van schilderijen en oud houtwerk. De tuinen, herontworpen in de 18e eeuw, huisvesten een driehonderdste-jarige Libanese ceder, gelabeld Abre remarque de France in 2016.

Het kasteel werd in 1985 na een eerste inscriptie in 1926 als historisch monument opgenomen. Privé-eigendom, het host nu festivals (zoals Geek Faëries), filmen en culturele evenementen. De geschiedenis weerspiegelt de feodale rivaliteit tussen Blois en Anjou, dan de invloed van de grote koninklijke en ministeriële families, van Courtenay tot Bethune, door de stewards van het oude regime. De opeenvolgende restauraties, vooral die van 1913 en de 21e eeuw, bewaarden deze getuigenis van architectonische transformaties tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Externe links