Brand en wederopbouw 1741 (≈ 1741)
Dak in paviljoen vervangen na de brand.
vers 1780
Decoratie door Openbaring
Decoratie door Openbaring vers 1780 (≈ 1780)
Alkoof kamer behang.
10 avril 1974
Eerste ingang MH
Eerste ingang MH 10 avril 1974 (≈ 1974)
Voorkanten, daken en lounges beschermd.
19 avril 2005
Indeling van decors
Indeling van decors 19 avril 2005 (≈ 2005)
Alkoof kamer en kast geclassificeerd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Fronten en daken; de trap met zijn houten helling; de volgende kamers met hun inrichting: grote en kleine woonkamer op de begane grond; de twee fabrieken bekend als kleine Trianon en klein Holland; de dovecote (cf. B 16, 19, 26): toegang tot het gangpad; de binnenplaats van eer, met inbegrip van de gevels en daken van de twee gemeenten aan de rand en de muur die hen verbindt; de westelijke verdieping met zijn omheiningsmuur en de gevels en daken van de twee tuinpaviljoens aan de uiteinden; de dansronde (cad. B 7, 14, 16-19, 27): registratie bij volgorde van 21 december 1989 - Het gehele kasteel; het westelijke zijpad van het park (Box B 16, geplaatst le Château, 21, 21, plaatstit Avenue): inschrijving bij volgorde van 13 december 2004 - De alkove kamer en de aangrenzende kasteel met hun decors van wallpapers, gelegen op de eerste verdieping van het kasteel (Box B 301), geplaatst bij classificatie van 19 april 2005: de westelijke zijde van het park (Box B 16, placed le Chât
Kerncijfers
Henri Sallambier - Ontwerper
Verdachte auteur van arabesques van behang.
Oorsprong en geschiedenis
Villers-en-Ouche Manor House, gelegen in de stad Villers-en-Ouche (La Ferté-en-Ouche, Normandië), is een monument waarvan de geschiedenis wordt gekenmerkt door twee belangrijke wederopbouwfasen. Het huidige kasteel is gebaseerd op een groot 17e eeuws werk, waaruit de bijgebouwen, het hof van eer en een grote moestuin blijven. Na een brand in 1741 werd het dak in het paviljoen vervangen door het huidige dak, terwijl onder Lodewijk XVI belangrijke veranderingen plaatsvonden, waaronder de herverdeling van kamers en de transformatie van ramen.
In de 4e kwartier van de 18e eeuw werd het park uitgebreid en herontworpen volgens de kanonnen van de Engelse tuin: de terrassen maakten plaats voor een aangelegd park, met fabrieken (waaronder de kleine Trianon en het kleine Holland) en een dansronde. Rond 1780, de productie van Réveillon, beroemd om zijn behang, siert de alkoof kamer op de eerste verdieping en de aangrenzende kast. De arabeske motieven, waarschijnlijk ontworpen door Henri Sallambier, een genrespecialist, getuigen van de artistieke verfijning van de periode.
Het monument is onderworpen aan talrijke beschermingen onder de historische monumenten: inscriptie van gevels, daken en interieur elementen (woonkamers, trap, dovecote) in 1974, gevolgd door de binnenplaats van eer, paviljoens en de danscirkel in 1989. In 2004 werden het kasteel in zijn geheel en een oprit van het park geregistreerd, terwijl de alkoofruimte en de kast, met hun behangdecoraties, in 2005 werden geclassificeerd. Tegenwoordig behoort het landgoed tot een particulier bedrijf en behoudt het sporen van zijn aristocratische en aangelegde verleden.
De site maakt deel uit van een gebied dat historisch verbonden is met de Bec-Hellouin Abbey, waarvan het land ooit afhankelijk was. De architectuur en lay-out weerspiegelen de evolutie van de smaken en technieken tussen het begin en het einde van de achttiende eeuw, waarbij klassiek erfgoed en pre-romantische invloeden worden gemengd. De opeenvolgende beschermingen benadrukken de erfgoedwaarde van de interieurdecoraties, waaronder behang, en het park, een kenmerkend voorbeeld van de pittoreske tuinen van het late oude regime.
