Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Château Saint-Clair de Derval, ook bekend als de Saint-Clair Tower, is een voormalig 14e-eeuws kasteel gelegen 2,5 km ten noordoosten van de stad Derval, in de Loire-Atlantique. De ruïnes, gedeeltelijk zichtbaar, omvatten een 24 meter grote hoofdtoren, gedeeltelijk ingestort, evenals een netwerk van gracht en verdedigingswanden. De site, gebruikt als steengroeve tot de 20e eeuw, behoudt sporen van zijn vierhoekige bassin en terrasvormige werken.

In 1373 werd het kasteel door de Engelse ridder Robert Knolles namens de hertog van Bretagne Jean de Montfort belegerd door Bertrand du Guesclin. Knolles behield het fort tot 1380. In de 15e eeuw behoorde het landgoed tot de familie van Derval, met name Jean de Malestroit en zijn vrouw Hélène de Laval. De eerste historische vermelding van het kasteel dateert uit deze belegering van 1373, geïllustreerd in een miniatuur van de Kronieken en Verhalen van de Bretons (eind 15e eeuw).

Het kasteel werd in 1789 door Ogée beschreven als een fort met negen torens, omringd door sloten en een stromende waterplas, beschermd door drie opeenvolgende bruggen. De Saint-Clair Toren, de enige vesting in hoogte, werd gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1925. In 2021 werd de bescherming uitgebreid tot de gehele site, inclusief gracht en begraven resten.

De Kronieken van Pierre Le Baud en de rekeningen van Jean Froissart geven de oudste voorstellingen en vermeldingen van het kasteel. De architectuur weerspiegelt haar strategische defensieve rol tijdens de Opvolgingsoorlog van Bretagne, dan de religieuze conflicten van de zestiende en zeventiende eeuw. Recente opgravingen en beschermingen zijn erop gericht dit middeleeuwse erfgoed te behouden dat bedreigd wordt door erosie en steenverwijdering.

Externe links