Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kastelen van Valrose, gelegen in het gelijknamige gebied van Nice, vormen een landgoed van tien hectare tussen Avenue de Brancolar en Cimiez Hill. Deze site, een van de weinige grote panden in Nice om haar oorspronkelijke afmetingen te behouden, herbergt nu de wetenschappelijke campus van de Universiteit Nice-Sophia-Antipolis. Zijn geschiedenis begon in 1867, toen baron Paul von Derwies, een Russische financier en adviseur van de Tsaar Alexander II, verwierf percelen om een weelderige nalatenschap op te richten, een symbool van de extravagantie van de Riviera aan het einde van de 19e eeuw.

De site, uitgevoerd van 1867 tot 1870, mobiliseerde meer dan 800 arbeiders onder leiding van architecten David Grimm, Antonio Croci, en Constantin Scala voor het grote kasteel, en Antoine Béranger voor het kleine kasteel. In 1869 voegde Michail Makaroff een theater toe dat werd omgevormd tot een concertzaal, terwijl de tuinbouwer Joseph Carlès, schepper van de tuinen van Monte Carlo, het park bouwde met Italiaanse planten, kassen, een rozentuin en pittoreske elementen zoals een Oekraïense isba of valse ruïnes. Het landgoed, onderhouden door honderd mensen, wordt een wereldse en muzikale plek van leven, gastvrije symfonische orkesten en virtuozen zoals Joseph Joachim of Adelina Patti.

De fascinatie culmineerde in 1881 met een receptie voor Groothertog Nicolas, Baron von Derwies stierf kort daarna, in juni 1881. In 1912 werd het pand verkocht aan Poutiloff en in 1920 aan de Boliviaanse tinnen magnaat Simón Iturri Patiño, die zijn naam aan de ingang toeschreef. In 1950 kocht de stad Nice het landgoed om het over te dragen naar de Nationale Onderwijsschool, die in 1965 de Faculteit der Wetenschappen oprichtte. Het grote kasteel, het kleine kasteel en het park met zijn fabrieken zijn geclassificeerd als historische monumenten op 22 juli 1991.

Het park, ontworpen als een vegetatieve omgeving, omvat mediterrane en exotische soorten, met waterstukken, fonteinen en watervallen. Een monumentale poort, gebouwd in 1881 door Sébastien-Marcel Biasini, markeert de oostelijke ingang van het landgoed. Koningin Victoria, verblijvend in het Excelsior Régina Palace, ging er regelmatig wandelen in de olijfgaard. Het ensemble illustreert de gouden eeuw van de Riviera, waar aristocraten en internationale fortuinen een uniek architectonisch en landschap vormen.

Het faillissement van Von Derwies Bank in 1899 markeerde de achteruitgang van het landgoed, die geleidelijk zijn oorspronkelijke kroonluchter verloor. Ondanks veranderingen in eigenaren en transformaties, behoudt de site opmerkelijke elementen zoals de 400-zits concertzaal, uitgerust met houten machines, of luxe interieurdecoraties (fresco's, kristallen kroonluchters, meester doeken). Vandaag de dag, de Valrose campus bestendigt dit erfgoed door het te associëren met een educatieve en wetenschappelijke roeping.

Toekomst

In 1950 kocht de stad Nice het hele veld en keerde het terug naar het Nationaal Onderwijs om de Valrose campus te installeren, de zetel van het presidentschap van de Universiteit van Nice Sophia Antipolis en de Faculteit der Wetenschappen sinds 1965.

Externe links