Verschijning van de Maagd vers l’an mil (≈ 50)
Wonderbaarlijke bron en bijbehorende legende.
XIe siècle
Bouw van een kerk
Bouw van een kerk XIe siècle (≈ 1150)
Stichting van het oorspronkelijke Marian heiligdom.
1645
Priorij Erectie
Priorij Erectie 1645 (≈ 1645)
Officiële religieuze status verleend.
1793
Vernietiging van het standbeeld
Vernietiging van het standbeeld 1793 (≈ 1793)
De daad van revolutionairen tegen aanbidding.
milieu du XIXe siècle
Herleving van de bedevaart
Herleving van de bedevaart milieu du XIXe siècle (≈ 1950)
Herstel met een nieuw standbeeld.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken in de broncode
In de teksten worden geen specifieke historische actoren genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame du Bernet in Dému is het oudste Marian heiligdom in Gascogne na Notre-Dame de Bouit. Zijn toewijding dateert ten minste uit de elfde eeuw, met een oorsprong gekoppeld aan een verschijning van de Maagd naar het jaar duizend. Volgens de legende verscheen de Maagd aan een jonge moeder die haar kind geen borstvoeding kon geven, wat een wonderbaarlijke bron veroorzaakte. Deze bron, altijd vereerd, trekt trouwe, vooral jonge moeders die komen om water te trekken.
Het heiligdom was oorspronkelijk de zetel van de parochie van Dému. De naam komt van een moeras beplant met alders (be in gascon, nu Bernet). Een primitief houten standbeeld, later vervangen door een stenen standbeeld, werd in 1793 door de revolutionairen vernietigd. De pelgrimstocht, die in het midden van de 19e eeuw werd hervat, onderging een opleving met een bescheiden standbeeld ter vervanging van de oude. De kerk, gebouwd in de 11e eeuw, werd een priorij in 1645 voordat ze werd gerestaureerd en uitgebreid na de revolutie.
De Karmelieten hadden een standbeeld van de Maagd van Demu in hun cel, getuigend van haar geestelijke belang. De pelgrimstocht, vooral bezocht op Pinksteren maandag, maakt deel uit van een middeleeuwse mystieke traditie. De site, gelegen op een paar honderd meter van het dorp op de weg tussen Vic-Fezensac en Nogaro, verzamelt symbolische elementen: water, bomen, vee en herders, versterkend zijn heilige karakter sinds de Middeleeuwen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen