Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Laurent kerk van Villars, gelegen in de Loire, werd gebouwd aan het einde van de 19e eeuw om te reageren op de bevolkingsgroei veroorzaakt door mijnbouw. De oude kerk van Sint-Andreas, die al in 1378 werd getuigd en in de 15e en 17e eeuw werd herbouwd, was onvoldoende geworden. Het huisvestte het hart van Jean-Louis Mathevon, een baron die in 1812 in Rusland stierf en wiens familie het aangrenzende kasteel bezat.

In 1856 werd besloten om een nieuwe kerk te bouwen en in 1860 begon het werk onder leiding van architect Montagnac. In neogotische stijl is het gebouw 35 meter lang en bevat 22 glas-in-lood ramen, waarvan sommige worden aangeboden door lokale donoren. De klokkentoren, voltooid tussen 1868 en 1870, pieken op 43,10 meter. Een bel uit 1807, nog steeds in gebruik voor langélus, is daar geïnstalleerd.

De kerk werd gezegend in 1862, maar elementen zoals een St. Lawrence standbeeld en twee rosaceeërs bleven onvoltooid door gebrek aan fondsen. In 1878 werd het hart van Jean-Louis Mathevon overgebracht van de oude kerk. In de 20e eeuw vonden grote renovaties plaats, met name in 2006, waar een ambitieuze restauratie het gebouw redde dat bedreigd werd door natte liften. Het frame wordt vervangen door een gelamineerde structuur en glazen ramen worden toegevoegd om het interieur te verlichten.

Vandaag, de kerk van St. Lawrence, gehecht aan de parochie Gezegende Antoine Chevrier, herbergt Missen, concerten en culturele evenementen. Het symboliseert zowel het religieuze erfgoed als de industriële geschiedenis van Villars, gekenmerkt door mijnbouw. De klokkentoren, onlangs versterkt door nieuwe verlichting, domineert Gambetta Square, het historische hart van het dorp.

De oude kerk van St Andrew, getransformeerd in een bruiloftzaal, en het kasteel van Mathevon, gerenoveerd in de jaren tachtig om het stadhuis te huisvesten, completeren deze site vol geschiedenis. De twee kerken illustreren de architectonische en sociale evolutie van Villars, van middeleeuwse heren tot 19e-eeuwse mijnwerkers.

Externe links