Eerste bouw 4e quart XIIe siècle - 1er quart XIIIe siècle (≈ 1287)
Romaanse Nef en dikke westelijke muur
XVIe siècle - XVIIe siècle
Toevoeging van zijkapellen
Toevoeging van zijkapellen XVIe siècle - XVIIe siècle (≈ 1650)
Vorming van een transept en sacristie
29 octobre 1968
Historisch monument
Historisch monument 29 octobre 1968 (≈ 1968)
Bescherming van het gebouw op bestelling
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Cad. AB 18): inschrijving bij beschikking van 29 oktober 1968
Kerncijfers
Abbaye de Chambon - Werkgeverinstelling
Sponsorhouder vóór 1789
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Martin de Mautes kerk, gelegen in het departement Creuse in New Aquitaine, is een gebouw dat dateert uit de 4e kwart van de 12e eeuw en de 1e kwart van de 13e eeuw. Op dat moment behoorde het tot de parochie van het bisdom Clermont, onder het beschermheerschap van de abdij van Chambon. De oorspronkelijke structuur omvatte een gewelfd schip in wieg, kenmerkend voor de Romaanse architectuur, met een bijzonder dikke westelijke muur, wat een defensieve of symbolische functie suggereert.
In de 16e en 17e eeuw werd de kerk grondig gerenoveerd met de toevoeging van zijkapellen die een rudimentaire transept vormden, vergezeld van twee kleine sacristieën. Deze veranderingen weerspiegelen de evolutie van liturgische behoeften en de decoratieve verrijking van het gebouw. De westelijke gevel, overdonderd door een klokkentoren met twee baaien in het midden van de muur, behoudt romaanse elementen, terwijl de gesneden hoofdsteden getuigen van middeleeuwse artistieke knowhow. Het ensemble, geclassificeerd als Historisch Monument bij decreet van 29 oktober 1968, illustreert de opeenvolgende lagen van de lokale religieuze en architectonische geschiedenis.
Voor de revolutie werd de parochie Mautes geïntegreerd in het regionale kerkelijke netwerk, met een centrale rol in het gemeenschapsleven. De abdij van Chambon, eigenaar van het patronage, oefende een spirituele en economische invloed uit, typisch voor de relaties tussen kloosterinstellingen en landelijke parochies in de middeleeuwen. De kerk, eigendom van de gemeente sinds haar bescherming, blijft een materiële getuigenis van deze historische dynamiek, hoewel de exacte locatie wordt beschouwd als "eerlijk" (noot 5/10) in de erfgoed databases.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen