Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Nicolas de L'Hôpital, gewijd aan Sint Nicolas de Myre, ontstond in de 13e eeuw, toen de Cisterciënzer monniken van de abdij van Villers-Bettnach een schuur en een ziekenhuis bij de huidige kerk stichtten. In 1179 verleende Paus Alexander III zijn bescherming aan deze schuur, genaamd "Merle." In 1214 werd er een ziekenhuis gebouwd, vergezeld door een kapel gewijd aan de Heilige Drie-eenheid en het Heilige Kruis. Deze set was langs de oude Romeinse Weg Metz-Mayence-Worms.

In 1426 werd de kapel gehecht aan de abdij van Saint-Nabor van Saint-Avold. Door de eeuwen heen evolueerde het gebouw: in 1700, werd de oude kapel veranderd in een kerk, maar dreigde het in 1752 te ruïneren. Een nieuwe kerk werd herbouwd in 1762, met behoud van het oude koor. Het werd gezegend in 1767 met twee klokken, Sol en Do. Tijdens de revolutie, de kerk leed politieke omwentelingen, met vuurvaste priesters en de scheiding van de kerk en de staat.

In de 19e eeuw werd de kerk uitgebreid en gemoderniseerd om tegemoet te komen aan de behoeften van een groeiende bevolking, met name door industrialisatie. In 1874 werd een orgel geïnstalleerd, gevolgd door een neogotische klokkentoren en twee transepten in 1882. Het glas in lood, fresco's en organen werden hersteld na de vernietiging van de twee wereldoorlogen. In 1954 werd een grot in Lourdes gebouwd als eerbetoon aan de Maagd Maria, die de lokale Mariaanse toewijding weerspiegelt.

De kerk van Sint Nicolaas was ook het toneel van een Mariane verschijning in 1872, toen Marie Françoise Clementine Girsch, een 11-jarig meisje, beweerde de Maagd Maria te hebben gezien. Deze gebeurtenis, hoewel discreet in L'Hôpital, maakt deel uit van een context van vergelijkbare verschijningen in Elzas-Lorraine, gekenmerkt door politieke en religieuze spanningen. De kerk blijft een symbool van geloof en lokale geschiedenis, die de parochies van L'Hôpital et Carling dienen.

De opgravingen in de jaren vijftig onthulden begrafenissen in de kerk, waarschijnlijk uit de zestiende, zeventiende en achttiende eeuw. De aangrenzende multi-denominationale begraafplaats herbergt oude graven en gedenktekens, waaronder een gewijd aan de slachtoffers van de Sainte-Fontaine mijn. De kerk, met haar organen, glas-in-lood ramen en fresco's, blijft een centrale rol spelen in het religieuze en culturele leven van de regio.

Externe links