Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame-de-l'Assomption Church, gelegen in Jassans-Riottier, Ain, is een neo-Romeins gebouw gebouwd tussen 1863 en 1864. Het werd ontworpen door architect Jean-Etienne Giniez op verzoek van Benoît Poncet, die de begrafenis van zijn enige zoon, Claudius, die in 1850 op 16-jarige leeftijd stierf, wilde overdragen. De eerste steen werd gelegd op 8 december 1862, en de kerk werd voltooid in oktober 1864, met officiële wijding op 30 mei 1865. De architectuur, geïnspireerd door de romaanse stijl, omvat een 42-meter pijl, een achthoekige koepel veranda, en zijkapellen.

De kerk werd volledig gefinancierd door Benedict Poncet, die het een grappig monument voor zijn zoon maakte. Het werk betrof lokale ambachtslieden, waaronder de ondernemer Michel Malterre, vermeld op een van de klokken. In 1933 werden de klokkentoren en het dak van de transepten gerestaureerd door Pierre Perron, volgens de plannen van de Lyon architect C. M. Gaillard. Een laatste restauratie (dak en klokkentoren) vond plaats in 1986. Het gebouw werd in 1996 uitgeroepen tot historisch monument.

De kerk wordt gekenmerkt door zijn langwerpige symmetrische vlak, zijn voorste massaf met klokkentoren-poach, en zijn gebogen apsen in cul-de-four. De gebruikte materialen omvatten Cruas Stone (Ardèche) voor zuilen en kalksteen voor muren, terwijl daken mechanische tegels, platte tegels en zink combineren. De grappige kapel van de Pontet, grenzend aan de noordelijke apsis, herbergt nog steeds de begrafenis van Claudius.

De esplanade voor de gevel, toegankelijk door een pauw van 17 bogen, benadrukt het monumentale belang van het gebouw. De ingang, omlijst met vierkante en ronde zuilen in Cruas steen, ondersteunt een driehoekig pediment. Het interieur, van neo-Romeinse stijl, weerspiegelt Benoît Poncet's verlangen om een plaats te creëren in een keer religieus en gedenkteken, dat duurzaam het lokale landschap markeert.

Vandaag de dag blijft de kerk een architectonische getuigenis van de 19e eeuw, het mengen van Romaanse erfgoed en technische innovaties van de tijd. Zijn inscriptie in historische monumenten in 1996 herkent zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn familiegeschiedenis als voor zijn esthetische en structurele kwaliteiten.

Externe links