Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Saint-Martin de Candes-Saint-Martin, gelegen in het westen van Indre-et-Loire, vervangt een eerste kerk gesticht door Saint Martin in de vierde eeuw, waar hij stierf in 397. Deze site, die een bedevaartsplaats werd ondanks het ontbreken van relikwieën, werd rond 1050 opgericht als een collegiaal terrein, met een hoofdstuk van twaalf canons. De bouw van het huidige gebouw begon rond 1175 ter vervanging van de geruïneerde Saint-Maurice kerk en eindigde in het midden van de 13e eeuw, onder invloed van de gotische stijl van het Westen.

De site, gekenmerkt door onderbrekingen en wijzigingen van het plan, zag de toevoeging van een monumentale noordelijke veranda rond 1250, ontworpen als de hoofdingang voor pelgrims. In de 15e eeuw werd de kerk gedeeltelijk versterkt (mâchicoulis, niches, breche) als reactie op de onzekerheid van de Honderdjarige Oorlog, een potentiële toevluchtsoord voor de bevolking. De Religieoorlog (1562, 1568) heeft het monument zwaar beschadigd, waardoor beelden, archieven en liturgische objecten als een buste van Lodewijk XI vernietigd zijn.

Twee aardbevingen (1711, 1840) veroorzaakten gedeeltelijke instortingen, waarvoor controversiële reparatiecampagnes nodig waren in de 19e eeuw, bekritiseerd om hun "vandalische" karakter. Het collegiaal heeft een historisch monument in 1840, een complex gebeeldhouwde decoratie bewaard, toegeschreven aan verschillende werkplaatsen, en beschermde meubelelementen (altaar, beelden, glas-in-lood). De architectuur, die laat-romaanse en gotische Angelvin invloeden mixt, maakt het tot een van de belangrijkste religieuze gebouwen van Touraine, na de kathedraal van Tours.

De site is onlosmakelijk verbonden met de herinnering aan Sint Martin, wiens mortuariumhuis, een bedevaartplaats uit de vijfde eeuw, de plaats van de huidige noordelijke kapel zou hebben bezet. Het college, dat na de Revolutie als zodanig werd verlaten, blijft een actieve parochiekerk. Zijn eigenaardigheden omvatten een atypische oriëntatie (noord-west/zuid-oost) gedicteerd door topografie, en een schip in de vorm van een kerk-hal, geïnspireerd door de kathedraal van Poitiers.

Recente studies wijzen op de complexiteit van de bouwchronologie, gekenmerkt door opeenvolgende herhalingen en aanpassingen in verband met topografische of politieke beperkingen. De noordelijke veranda, onafgewerkt, en zijn gesneden decoratie (standen, hoofdsteden, kluissleutels) weerspiegelen verschillende invloeden, mogelijk gekoppeld aan pelgrims. De collegiale kerk herbergt ook 19e-eeuwse glas-in-lood ramen en een moderne cenotaph van Sint-Martin, herinnerend aan de vertaling van zijn relikwieën naar Tours.

In de 20e eeuw consolideerden restauraties (1982, 2013-2015) het gebouw, ter voorbereiding van de viering van de 1700ste verjaardag van de geboorte van Sint Martin in 2016. Ondanks de tekortkomingen in de documentaire blijft het college een belangrijke getuigenis van middeleeuwse religieuze kunst in de Loirevallei, waarbij spirituele, defensieve en herdenkingsfuncties worden gemengd.

Externe links