Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het paleis van het parlement van de Dauphiné, gelegen in Place Saint-André in Grenoble, is een emblematisch gebouw, waarvan het oudste deel dateert uit het einde van de 15e eeuw. Oorspronkelijk ontworpen om het Dauphiné parlement, dat in 1453 door Lodewijk XI van de Delphinale Raad werd opgericht, te huisvesten, symboliseerde het het prestige van Grenoble als provinciale hoofdstad. De bouw begon rond 1500 onder Louis XII, met een crème steen gevel typisch voor de flamboyante gotiek, waaronder een kapel en houtwerk gesneden door Paul Jude uit 1521. Het paleis grensde aan een gevangenis waar gevangenen aalmoezen konden zoeken van voorbijgangers.

In de 16e eeuw werd het paleis twee keer vergroot: in 1539 onder François I, toen in 1562 onder Karel IX, met een uitbreiding in blauwgrijze kalksteen van Fontanil, geregisseerd door architect Pierre Bucher. De interieurdecoraties, verrijkt met houtwerk en plafonds onder Lodewijk XIV, weerspiegelden het juridische en politieke belang. De blauwe salon, beroemd om zijn wandtapijten, was de locatie voor de Dag van de Tegels (7 juni 1788), een voorloper van de Dauphin Revolutie, waar de menigte dwong de magistraten om het Parlement te heropenen ondanks de koninklijke sluiting.

In de 19e eeuw struikelde een grote uitbreiding van de oppervlakte: architecten Daumas en Riondel voegden in 1897 een neo-renaissance oker kalksteen gebouw, ingehuldigd door president Felix Faure. Het paleis bleef een hof tot 2002, voordat het werd geclassificeerd als een historisch monument in 1889. Vandaag, eigendom van de afdeling Isère, wordt het gerenoveerd (2024, 21M€) om het Museum van Verzet en Deportatie, met behoud van de rechtzaal en historische decoraties.

Onder de opmerkelijke gevallen illustreert het proces van Francesco Nobilibus (1604 Het paleis, soms verward met het naburige paleis Delphinal, belichaamt zo vijf eeuwen van gerechtelijke en politieke geschiedenis, van de Dauphins van Frankrijk tot de revolutie.

De tweekleurige gevel combineert architecturale crème en grijze stenen, versierd met wapenschilden en dierensculpturen. Het interieur huisvest juwelen zoals de gebeeldhouwde kasten van de zestiende eeuw of de plafonds van Lodewijk XIV. Na de gerechtelijke overdracht aan het district Europol (2002) wordt de site bezocht tijdens Erfgoeddagen en worden tentoonstellingen georganiseerd tijdens de voorbereiding van het erfgoed en het toerisme.

Haar historische belang is ook te danken aan haar herhaalde verzet tegen de monarchie: het Grenoble parlement, bestaande uit lokale magistraten, verdedigde de Dauphiniaanse vrijheden tegen koninklijke belastingen, wat bijdroeg aan prerevolutionaire spanningen. Met 600.000 litigianten onder zijn jurisdictie in 1790, werd het ontbonden bij de Revolutie, werd een eenvoudige rechtbank tot zijn huidige metamorfose.

Externe links