Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Augustijnse klooster in Aix-en-Provence, opgericht in de 13e eeuw, was een belangrijk religieus gebouw gelegen aan de Rue Espariat, dat zich uitstrekt tot het Cours Mirabeau. Het vormde een hele buurt rond een centraal klooster, met een kerk gastvrije kapellen beroofd van Aixese notabelen zoals Nicolas de Littera. De huidige klokkentoren, gebouwd in 1472 dankzij de gedeeltelijke financiering van Monsieur de Guiran, vervangt een vroegere toren. De smeedijzeren campanile, toegevoegd in 1667, is ontworpen om de mistral te weerstaan.

Het klooster speelde een maatschappelijke rol: de kerk herbergde soms de gemeenteraad in de 14e eeuw, en de aangrenzende deur werd omgedoopt tot "poort van de Augustijnen." Luther verbleef daar rond 1510-1511. Tijdens de Revolutie werd de site omgetoverd tot privéwoningen, waarbij alleen de toren (geclassificeerd in 1926) en overblijfselen van de kapel en klooster (geclassificeerd in 1971). Tegenwoordig behoren de toren en de kapel tot de gemeente, terwijl de omliggende gebouwen privé-eigendom zijn.

De architectuur weerspiegelt haar evolutie: de 15e-eeuwse vierkante toren, op 22-ft diepe funderingen, domineert de overblijfselen geïntegreerd in moderne gebouwen. De narthex van de kerk, zichtbaar op de Rue Espariat, wordt nu bezet door een bedrijf. Het klooster illustreert de implantatie van bedelaars aan de stedelijke rand van de Middeleeuwen, waarbij religieuze functies (zorg, prediking) en invloed op de Aixese stedenbouw worden gecombineerd.

De bronnen vermelden technische details, zoals de schatting van 1472 waarin de funderingen zijn aangegeven (31 florijnen voor 2 stokken diepte). De vroegere toren, gelegen op het huidige terrein van een bakkerij, werd vervangen om M. de Guiran toe te staan om er een privékapel te bouwen. De campanile van de zeventiende eeuw, in smeedijzer, getuigt van een aanpassing aan lokale klimatologische beperkingen (mistrale).

De site, gedeeltelijk toegankelijk, combineert openbaar en particulier erfgoed. De toren, symbool van de Augustijnse wijk, geeft zijn naam aan een nabijgelegen fontein en blijft een historische bezienswaardigheid in het centrum van de stad. De inscripties in de Historische Monumenten (1926 en 1971) onderstrepen de architectonische en gedenkwaarde ervan, ondanks de transformaties die sinds de revolutie hebben plaatsgevonden.

Externe links