Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Karmelitische klooster van Beaune is een religieus monument gebouwd in het 2e kwart van de 17e eeuw. Gelegen in de stad Beaune, in Bourgondië-Franche-Comté, belichaamt het de Conventuele architectuur van deze periode, gekenmerkt door een sterke invloed van de Counter-Reform en de Carmelite Orde. De vestiging in deze stad, dan wel welvarend dankzij de wijnhandel en haar strategische positie, weerspiegelt het belang van religieuze instellingen in de stedelijke en sociale structuur van de periode.

De kapel van het klooster, waarvan de gevel sinds 6 maart 1950 in de Historische Monumenten is ingeschreven, is het meest opmerkelijke element van de site. Deze classificatie weerspiegelt de erfgoedwaarde van het gebouw, hoewel de beschikbare bronnen geen andere belangrijke architectonische kenmerken of beschermingen specificeren. Het klooster, dat nu eigendom is van de gemeente Beaune, illustreert het religieuze erfgoed van Bourgondië, vaak gekoppeld aan contemplatieve orden zoals de Karmelieten. Zijn geschiedenis blijft gedeeltelijk gedocumenteerd, maar het bestaan ervan valt binnen de bredere context van de Conventual Foundations of the Great Century, een periode van geestelijke en artistieke vernieuwing in Frankrijk.

De beschikbare geografische informatie geeft twee mogelijke adressen aan: Place Ziem (officiële verwijzing in de Merimée-database) en 2 B Rue du Tribunal (bij benadering GPS-coördinaten). Deze dualiteit weerspiegelt de onzekerheden in verband met de precieze locatie van het monument, die door de geraadpleegde bronnen als "passable" worden beoordeeld (noot 5/10). Er wordt geen melding gemaakt van de huidige toegankelijkheid (bezoeken, verhuur, accommodatie) of van enig hedendaags gebruik van de site.

Het klooster maakt deel uit van een regionale historische context die gekenmerkt wordt door de invloed van de Kerk en bedelende of kloosterordes. In Bourgondië, in de 17e eeuw, steden zoals Beaune De Karmelieten, een contemplatieve orde opgericht in de 12e eeuw, waren toen betrokken bij gebed en geestelijke ontvangst, zonder directe roeping tot onderwijs of zorg, in tegenstelling tot andere gemeenten.

De beschikbare bronnen (Monumentum, Merimée basis) geven geen details over de oprichters van het klooster, de precieze stadia van de bouw, of de latere evolutie ervan. Het gebrek aan gegevens over belangrijke karakters of mijlpaal gebeurtenissen beperkt het begrip van de specifieke geschiedenis. Zijn gedeeltelijke registratie als Historische Monumenten in 1950 wees echter op zijn erfgoed interesse in een regio rijk aan geheime religieuze gebouwen.

Externe links