Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Couvent des Clarisses de Lauzerte dans le Tarn-et-Garonne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Couvent
Tarn-et-Garonne

Couvent des Clarisses de Lauzerte

    Grand'Rue
    82110 Lauzerte
Couvent des Clarisses de Lauzerte
Couvent des Clarisses de Lauzerte
Couvent des Clarisses de Lauzerte
Couvent des Clarisses de Lauzerte
Crédit photo : MOSSOT - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XVe siècle
Eerste bouw
1623
Installatie van Clarisses
1624
Officiële Stichting
1668
Uitbreidingen en projecten
XIXe siècle
Omzetting in gendarmerie
1924
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De gevel en de hoge verdieping van de eerste verdieping: classificatie bij decreet van 23 januari 1924

Kerncijfers

Jeanne de Dadie - Oprichter Medeoprichter van het klooster in 1624.
Antoinette Jeanne de Montdenart - Oprichter Medeoprichter van Jeanne de Dadie.

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van de Clarisses de Lauzerte beslaat een gebouw waarvan de gevel, gedateerd uit de 15e eeuw, een deur in een vlecht en kruimelramen bevat. Binnen blijven monumentale schoorstenen en versierde balken, typisch voor deze periode. De site heeft ook een klokkentoren en een gedeeltelijk herbouwde structuur tussen de late 15e en vroege 16e eeuw. Dit historische monument illustreert de recente middeleeuwse religieuze architectuur, die later is aangepast aan kloostergebruiken.

Het klooster vestigde zich officieel in 1623 dankzij een donatie, en werd in 1624 opgericht door Jeanne de Dadie en Antoinette Jeanne de Montdenart. In 1668 omvatte het een klooster, een huis voor twintig nonnen, een kamer voor de biechtvader, en een tuin omsloten. Er wordt dan gewerkt aan de bouw van de kerk, de sacristie, en het renoveren van de hoes van het klooster. In de 19e eeuw werd de site omgezet in een gendarmerie, wat een radicale verandering van roeping markeerde.

De bescherming van het monument omvat de gevel en de vloer van de eerste verdieping, geclassificeerd in 1924. Vandaag de dag de departementale eigendom, het exacte adres (19 Grand-Rue, Lauzerte) en de staat van instandhouding weerspiegelen haar erfgoed belang, ondanks een GPS-locatie "a priori bevredigend" geacht. Bronnen vermelden ook een mogelijk hedendaags hergebruik (bezoeken, verhuur), zonder extra precisie.

Externe links