Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van de dames van Saint-Sauveur werd tussen 1230 en 1240 in Perpignan gesticht als een vrouwelijk klooster. Dit klooster, gelegen in de wijk Saint-Jacques, kende een architectonische expansie tot de 14e eeuw. Zij trad op tot de Franse Revolutie, toen het decreet van augustus 1792 haar sluiting gelastte. Zijn landgoederen werden verkocht in 1793, en zijn gebouwen, gefragmenteerd, werden gebruikt voor een verscheidenheid van doeleinden: vrijmetselaarshutten, openbare baden, of gymnasium na renovatie door architect Léon Baille in 1902.

De capitulaire hal, gebouwd rond 1271, is het enige bewaard gebleven element van het oorspronkelijke klooster. Van een vierkant plan op de begane grond en achthoekige boven, het was zowel een ontmoetingsplaats en kapel, met een geribbelde kluis en gebroken gebogen baaien. Het gotische klooster verdween in de 19e eeuw toen de École Normale Supérieure werd gebouwd. De altaarstukken van de kerk, zoals die van de Transfiguratie (1697), werden overgebracht naar Vinça. Vandaag is een deel van de site gastheer van de Mailly campus van de Universiteit van Perpignan.

De capitulaire zaal, die in 1997 in de historische monumenten te zien was, illustreert de middeleeuwse religieuze architectuur. Het klooster, gedeeltelijk beschermd door Perpignan's Safeguard Plan, belichaamt de stedelijke en culturele transformaties van de stad, van Augustijnse kanonnen tot hedendaagse herbestemmingen. Zijn geschiedenis weerspiegelde ook revolutionaire omwentelingen, met de verspreiding van nonnen en de verkoop van goederen in 1793.

In de 19e eeuw werden onderwijsinstellingen (École Normale, Collège Jean Moulin) en openbare voorzieningen zoals baden tot 1931 gehuisvest. De architect Antoine Margoüet had de eigenschappen van het klooster in 1792, voor hun divisie geschat. Materiële sporen, zoals de kapotte gebogen deur van de Zola impasse, herinneren aan zijn monastieke verleden, terwijl opeenvolgende hergebruiken getuigen van zijn verankering in het Perpignaanse leven.

Externe links