Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Feuillants klooster, officieel genoemd het Koninklijk Klooster van Saint-Bernard, werd opgericht in 1587 door Hendrik III voor Hervormde Cisterciënzen. Het werd opgericht op de Sint-Honoréstraat en werd een symbool van de contrareformatie, met de steun van de Bourbons, waaronder Henri IV en Lodewijk XIII, die de kerk en monumentale gevel van François Mansart financierde.

Tijdens de Revolutie werd het klooster in 1790 seculariseerd en werd het een politieke plaats, de thuisbasis van de Club des Feuillants en diende als een workshop voor Jacques-Louis David voor Le Serment du jeu de palme. De kerk, ontdaan van haar kunstwerken, werd afgebroken onder het Consulaat om de straat van Rivoli te doorboren, waardoor alleen verwante gebouwen (no 229-235 rue Saint-Honoré) en de afgeronde bed van de kerk, nog steeds zichtbaar.

De architectuur van het klooster blendde gotische traditie en barokke innovaties, met een schip geflankeerd door zijkapellen en een klooster versierd met fresco's. Tot zijn schatten behoorden graftombes van edelen (familie van Rostaing, Marillac) en werken van Simon Vouet of Philippe de Buyster. De bibliotheek, rijk aan 24.000 volumes, en de apotheker van gesneden houtwerk toonde zijn prestige.

De tuinen, ontworpen door André Le Nôtre in 1666, voltooiden deze set voor de progressieve vernietiging vanaf 1801. De huidige resten, geclassificeerd als Historische Monumenten in 1987, herinneren aan haar religieuze belang en haar rol in de Franse politieke geschiedenis.

Het klooster was ook een begraafplaats voor figuren als Jean Goulu, een literaire vijand van Balzac, of de harten van edelen (de familie van Roquelaure). Zijn refter herbergde schilderijen van John II Restout, nu verspreid over het Louvre en Saint-Roch. De kapel van de Rostaings, versierd met marmeren priesters, werd voor de sloop door Louis Daguerre vereeuwigd.

Het einde van het klooster maakt deel uit van de grote Haussmannische werken, met de oprichting van de rue de Castiglione en het verdwijnen van zijn klassieke portaal, ontworpen door Liberal Bruand. Alleen het neoklassieke gebouw van Denis Antoine (1776-1782) blijft over, getuige van zijn monastieke en revolutionaire verleden.

Externe links