Brievenoctrooi van Henri IV 1609 (≈ 1609)
Koninklijke toestemming om de universiteit te vinden.
1613
Eindvergunningen
Eindvergunningen 1613 (≈ 1613)
Officieel begin van het werk van het klooster.
1786
Aftreden in beroep
Aftreden in beroep 1786 (≈ 1786)
Sommige religieuze alleen aanwezig.
1940
Transformatie naar departementale archieven
Transformatie naar departementale archieven 1940 (≈ 1940)
Nieuw civiel gebruik van gebouwen.
10 septembre 1941
Historisch monument
Historisch monument 10 septembre 1941 (≈ 1941)
Bescherming van het klooster en kapel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Klooster en kapel: bij beschikking van 10 september 1941
Kerncijfers
Père P. Cotton - Confessor van Hendrik IV
Initiator van het project met de koning.
Henri IV - Koning van Frankrijk
Uitgegeven in 1609.
Oorsprong en geschiedenis
Het klooster van de Minimes d'Orléans ontstond in een initiatief onder leiding van pater Cotton, biechtvader van Hendrik IV. In 1609 kreeg hij brievenpatent van de koning die toestemming gaf voor de oprichting van een college in Orléans onder leiding van de Minimes, een religieuze orde bekend om haar verzaking. De definitieve vergunningen werden verleend in 1613, zodat de werkzaamheden konden beginnen. Het gebouw nam de architectonische stijl populair bij de Jezuïeten in de 17e eeuw, het combineren van laagbouw kernkoppen en bogen in het midden van de muur. Deze keuze weerspiegelde de invloed van de artistieke stromingen van de tijd, terwijl de integratie van traditionele elementen zoals houten gewelven.
Het klooster duurde langer dan een eeuw, waar een actieve religieuze gemeenschap werd gehuisvest. De daling begon echter rond 1786, toen er nog maar een paar religieuzen woonden. Na de revolutie werden de gebouwen verplaatst naar civiele toepassingen: militaire kazerne, uitzonderlijke rechtbank en vanaf 1940 het departementale archief van Loiret. De Tweede Wereldoorlog veroorzaakte aanzienlijke schade, waaronder de totale vernietiging van de daken van de kapel en het klooster, waarvan de houten kluis verloren ging.
De architectuur van het klooster wordt gekenmerkt door een rechthoekig klooster, opgebouwd rond negen spanten in zijn lengte en zeven in zijn breedte, ondersteund door bogen in volledige hanger rustend op vierkante pilaren. Dit klooster, bedekt met balken, was bekleed met een of twee verdiepingen aan elke kant. De kapel, een centraal element van het complex, presenteert een unieke mix van gotische en klassieke stijlen. De westelijke gevel, versierd met een pilaster-frame deur en overdekt door een ronde pediment, wordt geflankeerd door twee kleine symmetrische openingen. Een grote gebroken boograam, geïnspireerd door de 14e eeuwse stenen netwerken, domineert het geheel, getuigend van de persistentie van middeleeuwse vormen in de religieuze architectuur van de contrareformatie.
Het klooster werd op 10 september 1941 opgericht als historisch monument voor zijn klooster en kapel. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en sociale omwentelingen van Frankrijk, van de stichting onder impuls van Hendrik IV tot zijn hedendaagse toepassingen, waaronder de revolutionaire spoliaties en vernietigingen van de Tweede Wereldoorlog.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen