Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Ursula kapel van Angers, de Ursula kapel, is een van de weinige 17e eeuwse religieuze gebouwen die nog in de stad staan. Gebouwd tussen 1639 en 1645 werd het ingewijd in 1651 door Henri Arnauld. De architectuur wordt gekenmerkt door een voordeur, meesterwerk van Louis XIII beeld, en een polychrome marmeren altaarstuk vergelijkbaar met de werken van de Vallois school, met name die van Pierre Corbineau voor de Ursulines van Château-Gontier. De kapel maakt deel uit van een kloostercomplex vandaag gedeeltelijk verdwenen, waaronder particuliere hotels uit de zestiende en zeventiende eeuw.

Tijdens de Franse Revolutie werd het klooster in 1792 in beslag genomen: de nonnen werden verdreven en de kapel werd een militaire winkel. Zijn meubels werden deels verkocht aan de kerk van La Daguenière, waar het nog steeds staat. In 1797 werd het klooster gefragmenteerd en verkocht, met uitzondering van de kapel en een aangrenzend gebouw. De straat van de Ursules werd in 1799 doorboord op de plaats van het oude klooster, zeker het fragment van het geheel.

In de 19e eeuw herwon de kapel haar cultusroeping: de eerste Mis die officieel in Angers was toegelaten na de revolutie werd daar in 1800 gevierd. De Ursulanen herbouwden in 1817, maar de wet van 1910 dwong hen om hun internaten te sluiten. De kapel, geclassificeerd als een historisch monument in 1935, werd vervolgens gebruikt als een concertzaal, een plaats van aanbidding voor de Collège Saint-Julien (1949), en werd gerestaureerd in de jaren 1980. De stad is tegenwoordig eigendom van de stad en staat bekend om zijn uitzonderlijke akoestiek.

De architectonische geschiedenis van het klooster onthult een progressieve constructie: de Ursulines, geïnstalleerd in Angers in 1618, kocht achtereenvolgens Renaissance hotels (zoals het Hotel de Goddes, gedateerd 1575) en bouwde hun kapel tussen 1639 en 1645. Het klooster en de vleugels werden voltooid aan het einde van de zeventiende eeuw. Na de Revolutie werd de site ontmanteld door stadsdoorbraken (rue des Ursules, rue du Mail) en verschillende gebouwen verdwenen in de 20e eeuw, waaronder het hotel Helyand de la Barre en het koor van nonnen. Alleen de meerdere keren gerestaureerde kapel getuigt nog van dit erfgoed.

De kapel herbergt opmerkelijke elementen zoals het altaarstuk van 1651, geïnspireerd door de prestaties van Pierre Corbineau, en een gebeeldhouwde deur emblematische van de Louis XIII stijl. Het meubilair, gedeeltelijk verspreid, omvat kamers die nog zichtbaar zijn in La Daguenière. De restauraties van de 19e en 20e eeuw (1894, 1980) bewaarden het paneel en de glas-in-loodramen, terwijl het gebouw werd aangepast aan hedendaagse toepassingen, zoals concerten. Zijn inscriptie in de historische monumenten in 1935 onderstreepte zijn erfgoed waarde, ondanks de vernietiging van een groot deel van het oorspronkelijke klooster.

Externe links