Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van Sint Franciscus van Istrië, gelegen in Petreto-Bicchisano in Corsica, werd in 1602 gesticht door de notabelen Ercole en Federico van Istrië. Dit Franciscaner klooster, typisch voor de 17e-eeuwse religieuze architectuur, werd opgebouwd rond een gesloten centrale binnenplaats, waaronder kloostergebouwen en een kerk die vandaag vernietigd werd. Zijn ruimtelijke organisatie weerspiegelde de behoeften van een actieve religieuze gemeenschap, waarin ruimtes van leven, gebed en vorming werden geïntegreerd.

In 1661 werd het klooster opgericht als een formatiehuis, dat een periode van expansie markeerde waarin het tot een dozijn religieuzen kon herbergen. Deze ontwikkeling weerspiegelt haar groeiende belang in de regio, zowel spiritueel als educatief. Net als vele kerkelijke goederen, werd het nationaal eigendom tijdens de Franse Revolutie, voordat het verkocht werd in 1828 aan Luc d'Ornano voor 1,020 frank, een illustratie van de politieke en sociale omwentelingen van die tijd.

De gevels en daken van het klooster en het kasteel van de verwoeste kerk werden op 23 juni 1993 in de historische monumenten ingeschreven. Deze bescherming erkent de erfgoedwaarde van de site, ondanks het verdwijnen van enkele originele elementen. Vandaag de dag blijft het klooster een architectonische en historische getuigenis van de aanwezigheid van de Franciscaner op Corsica, in een variabele maar gedocumenteerde staat van instandhouding.

Externe links