Constructie van het kruis XVIe siècle - XVIIe siècle (≈ 1650)
Geschatte bouwperiode van het monument.
2 mars 1927
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 2 mars 1927 (≈ 1927)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gesmeed ijzeren kruis gelegen nabij de kerk: inschrijving bij decreet van 2 maart 1927
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het smeedijzeren kruis van Saint-Robert is een historisch monument, gelegen in het departement Corrèze, in de regio Nouvelle-Aquitaine. Het bestaat uit een vierkante stenen basis met een gevormde tablet, gevolgd door een cilindrisch vat versierd met ringen. Het bovenste deel, van smeedijzer, heeft een vierkante stam structuur met gelaste armen, verfraaid met platte ijzer spoelen. Het ensemble wordt bekroond door een haan en versierd met symbolen van de Passie: een ladder, een kelk, een speer en een spons aan een stok.
Dit kruis werd ingeschreven als Historisch Monument in opdracht van 2 maart 1927. Het is gelegen nabij de kerk van Saint-Robert, op het Place de la Prévoté, en behoort tot de gemeente. De architectonische stijl en symbolische elementen weerspiegelen de religieuze en ambachtelijke tradities van de 16e en 17e eeuw, periodes gekenmerkt door een sterke productie van smeedijzer liturgische voorwerpen in landelijke gebieden.
De locatie van het kruis, hoewel gedocumenteerd (adres: 53 Place de la Prévoté), wordt beschouwd als een slechte nauwkeurigheid (noot van 5/10 volgens de Merimée basis). Dit soort monument diende vaak als een spirituele en gemeenschapsmark, het markeren van een verzamelplaats of centraal punt in de dorpen. De eigenschappen van de Passie herinneren zich de scènes van Christus' kruisiging, waardoor hij zijn pedagogische en herdenkingsrol voor de gelovigen versterkt.
De Corrèze, nu onderdeel van de regio Nouvelle-Aquitaine, was historisch gezien een landelijk gebied waar de weg of begraafplaats kruisen een belangrijke rol speelden in het dagelijks leven. Deze monumenten materialiseerden het christelijke geloof terwijl ze dienden als bezienswaardigheden voor lokale processies of bedevaarten. Hun behoud is een bewijs van de betrokkenheid van gemeenschappen bij hun religieuze en ambachtelijke erfgoed.