Creatie van het kruis 1840 (≈ 1840)
Gemaakt door de plaatselijke gieterij, aangeboden door de markies.
22 janvier 1991
Historisch monument
Historisch monument 22 janvier 1991 (≈ 1991)
Registratie op bevel van bescherming.
décembre 1996
Diefstal van huilen
Diefstal van huilen décembre 1996 (≈ 1996)
Verdwijning van gevormde decoratieve elementen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Cemetery Cross (Box C 312): Inschrijving bij beschikking van 22 januari 1991
Kerncijfers
Léonce Louis Melchior de Vogüé - Markies en beschermheren
Sponsor en donor van het kruis.
Oorsprong en geschiedenis
Het kerkhof kruis van Ivoy-le-Pré, gelegen in het departement Cher in de regio Centre-Val de Loire, is een begrafenis monument dat dateert uit de 2e kwart van de 19e eeuw. Gemaakt in 1840 door de lokale gieterij, belichaamt het de neo-gotische stijl dan in vogue, met gevormde elementen die doen denken aan het huilen graf van Hertog Jean de Berry. Deze artistieke keuze weerspiegelt de romantische interesse in de Middeleeuwen en middeleeuwse begrafeniskunst, typisch voor de periode.
Dit kruis werd aangeboden aan de kerk van Ivoy-le-Pré door Marquis Léonce Louis Melchior de Vogüé, een lid van een lokale aristocratische familie. De rouw, een belangrijk decoratief element, werd gestolen in december 1996, waardoor het monument een deel van zijn historische en symbolische waarde verloor. Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 22 januari 1991, het blijft eigendom van de gemeente en getuigt van het industriële en artistieke erfgoed van de 19e eeuw.
De locatie van het kruis, op de begraafplaats van Ivoy-le-Pré, onderstreept haar initiële rol als begrafenismarker en religieus symbool voor de gemeenschap. Zijn inscriptie in de titel van Historische Monumenten garandeert het behoud ervan, ondanks de geleden degradaties. De nauwkeurigheid van de geografische locatie wordt a priori als bevredigend geschat (noot 6/10), volgens de beschikbare gegevens, met een bij benadering adres in de Rue Nicolas Leblanc 7.
De context voor de creatie van dit kruis maakt deel uit van een periode van vernieuwing van de religieuze kunsten in Frankrijk, gekenmerkt door de opkomst van lokale gieterijen en aristocratische mecenaat. De markies de Vogüé, door dit monument te financieren, maakte deel uit van een traditie van artistieke en religieuze patronage, gebruikelijk onder de provinciale elites van de 19e eeuw. De diefstal van de rouwers in 1996 illustreert de risico's van kunstwerken die buiten worden blootgesteld, ondanks hun wettelijke bescherming.
