Erectie van het Kruis 1715 (≈ 1715)
Datum gegraveerd op de basis
1801
Herstel
Herstel 1801 (≈ 1801)
Vermeld door registratie
13 février 1929
MH-classificatie
MH-classificatie 13 février 1929 (≈ 1929)
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Hambot Cross, bij Temple Village (Box ZO 66): ingang bij bestelling van 13 februari 1929
Kerncijfers
Information non disponible - Sponsors of ambachtslieden
Niet vermeld in bronnen
Oorsprong en geschiedenis
De Hambot Cross is een kruising van weg in Guillac, Morbihan (Bretagne), in de buurt van de zogenaamde tempel. Gebouwd op de kruising van de Sabraham en de Lower River wegen, dateert uit de 16e en 17e eeuw. Dit granieten monument onderscheidt zich door zijn ronde vat versierd met plantaardige sculpturen, typisch voor de Bretonse religieuze kunst uit die periode. De basis draagt gedeeltelijk onleesbare inscripties, waaronder de data 1715 (erectie) en 1801 (herstel), gegraveerd in latere interventies.
Het kruis is een monolithisch armorial kruis, dat wil zeggen gesneden in een enkel blok steen. De Christus die ze draagt zou een reproductie zijn van een ouder model, zoals voorgesteld door haar stijl. Onder zijn voeten getuigt een gepantserd schild van zijn verbinding met een lokale familie of seigneury, hoewel zijn exacte identiteit niet in de bronnen wordt vermeld. Het vat, van achthoekige sectie volgens sommige beschrijvingen, contrasteert met de ronde versie elders genoemd, misschien het weerspiegelen van verschillende wijzigingen of interpretaties door de eeuwen heen.
Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 13 februari 1929, de Hambot Cross illustreert het landelijke religieuze erfgoed van Bretagne. De ligging in de buurt van een kruispunt en een waterloop benadrukt zijn oude rol als een spirituele en geografische oriëntatiepunt voor reizigers of pelgrims. De opeenvolgende restauraties, vooral die van 1801, getuigen van het blijvende belang ervan voor de lokale gemeenschap, ondanks de erosie van de originele inscripties.
De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) benadrukken haar architectonische en historische interesse, maar laten in afwachting van details zoals de identiteit van de sponsors of de precieze betekenis van het wapen. De nauwkeurigheid van de locatie wordt als arm beschouwd (noot 5/10), waarbij verder onderzoek wordt gevraagd om de mapping te verfijnen. Vandaag de dag blijft het een stil overblijfsel van de vrome praktijken en het Bretonse vakmanschap van Ancien Régime.